Main Menu

Αρθρογραφία Μελών
Ι.Σ.Ρόδου - Αρθρογραφία Μελών


Ο Βαθμός Επιτυχίας στο να τεθεί Σωστή Διάγνωση μειώνεται στους Δύστροπους Ασθενείς (Diagnostic Accuracy Drops With Difficult Patients)
April 06, 2016
By Sarah Wickline Wallan [1]

Το να βρεθεί κανείς μπλεγμένος με κάποιο δύστροπο ασθενή είναι μια κατάσταση που δύσκολα λύνεται.

Οι γιατροί μπορούν να χρησιμοποιούν απλά νοητικά ή ψυχολογικά παιχνίδια (simple mind-games) για να προστατευθούν από τα αρνητικά συναισθήματα που προκαλούν τέτοιες καταστάσεις.

Σε δυο ξεχωριστά πειράματα, ειδικευόμενοι γενικής ιατρικής διαπιστώθηκε ότι ήταν λιγότερο ακριβείς στο να θέσουν σωστές διαγνώσεις σε ασθενείς οι οποίοι είχαν διασπαστική συμπεριφορά (disruptive behavior) συγκριτικά με ασθενείς με πιο "ουδέτερη" συμπεριφορά.

Ο μέσος όρος διαγνωστικής ακρίβειας ήταν 10% μικρότερος όταν ειδικευόμενοι ιατροί στην παθολογία πρώτου και δεύτερου έτους εξέταζαν κλινικά περιστατικά ασθενών που επιδείκνυαν διασπαστική συμπεριφορά συγκριτικά με ασθενείς με ουδέτερη συμπεριφορά (Silvia Mamede, MD, PhD, of Erasmus Medical Center in Rotterdam, the Netherlands, and colleagues).

Αυτό το ποσοστό (10%) μείωσης στη διαγνωστική ακρίβεια διατηρήθηκε και σε δεύτερο πείραμα που περιλάμβανε πιο έμπειρους ειδικευόμενους οικογενειακής ιατρικής στο 3ο έτος της ειδικότητας τους, στους οποίους ανατέθηκε να κάνουν ανάλογες εξετάσεις περιστατικών υπό συνθήκες περιορισμένου χρόνου (under time pressure). Και οι δύο μελέτες δημοσιεύθηκαν στο BMJ Quality & Safety.

Σε συνοδευτικό κύριο άρθρο οι Donald A. Redelmeier, MD, and Edward E. Etchells, MD, of Sunnybrook Health Sciences Centre in Toronto, σημειώνουν ότι τα ευρήματα δείχνουν μια σημαντική μείωση στο βαθμό διαγνωστικής ακρίβειας των γιατρών όταν εμπλέκονται σε σενάρια δύστροπων ασθενών και διαβάθμησαν την διαγνωστική ακρίβεια σε κλίμακα από το "0,00" το οποίο αντιστοιχεί σε λάθος διάγνωση (faulty diagnosis) έως το "1,00" το οποίο αντιστοιχεί σε σωστή διάγνωση (accurate diagnosis). Επιπρόσθετα δήλωσαν ότι οι ιατροί πρέπει να προστατεύουν τους εαυτούς τους ενάντια σε αρνητικά συναισθήματα (negative emotions) τα οποία μπορεί να υπονομεύσουν τον βαθμό της διαγνωστικής ακρίβειας της συλλογιστικής τους διαδικασίας.

Οι ανωτέρω ερευνητές συστήνουν για τον σκοπό αυτό, οι γιατροί να χρησιμοποιούν απλά ψυχολογικά παιγνίδια (simple mind-games) ως μέσο προστασίας για να μην βιώνουν αρνητικά συναισθήματα, όπως π.χ. ο αυτο-στοχασμός (self-reflection), να φαντάζονται τους συγκεκριμένους "δύσκολους" ασθενείς ως "εύκολους", να χρησιμοποιούν λίστες διαγνωστικού ελέγχου (diagnostic checklists) ή προγράμματα διαφορικής διάγνωσης ηλεκτρονικών υπολογιστών ή τέλος να συνιστούν επισκέψεις επανελέγχου και παρακολούθησης.

Σε πραγματικές συνθήκες όμως οι άνθρωποι δεν μπορούν πάντα να ελέγχουν "τα νεύρα" τους (temper) ειδικά μάλιστα αν υποφέρουν, προσβάλλονται ή πονούν. Αυτές οι προτεινόμενες στρατηγικές αντιμετώπισης δύστροπων ασθενών είναι απίθανο να τύχουν ευρείας αποδοχής ή να είναι δραστικά αποτελεσματικές παρά το γεγονός ότι η εθιμοτυπική εφαρμογή τους μπορεί να ενισχύσει τον βαθμό της διαγνωστικής ακρίβειας που υπονομεύεται σε τέτοιες περιπτώσεις.

1η Μελέτη

Στο πρώτο πείραμα, 74 πρωτοετείς και δευτεροετείς ειδικευόμενοι Παθολογίας στο Erasmus Medical Center χωρίσθηκαν τυχαιοποιημένα προκειμένου να διαγνώσουν 8 κλινικά περιστατικά. Όλοι οι ασθενείς σε αυτά τα περιστατικά είχαν ακριβώς την ίδια κλινική πάθηση, όμως κάθε σενάριο αντιπροσώπευε και διαφορετικό ασθενή ο οποίος επιδείκνυε είτε ουδέτερη είτε διασπαστική συμπεριφορά.

Τα χαρακτηριστικά της διασπαστικής συμπεριφοράς συμπεριλάμβαναν τα παρακάτω:
Υπεραπαιτητικός ασθενής (frequent demander)
Επιθετικότητα (Aggressiveness)
Εκφρασμένη αμφισβήτηση της επαγγελματικής επάρκειας του γιατρού (Questioned doctor's competence)
Επιδεικτική αγνόηση των συμβουλών του γιατρού (Ignored doctor's advice)
Εκφρασμένη χαμηλή προσδοκία για την προσφερόμενη από τον γιατρό βοήθεια (Low expectations of doctor's support)
Υπερβολικές εκδηλώσεις απελπισίας (Utterly helpless)
Εξαπόλυση απειλών προς τον γιατρό (Threatening to the doctor)
Κατηγορία στο πρόσωπο του γιατρού για διακρίσεις στην προσφορά ιατρικών υπηρεσιών (Accused the doctor for discrimination)

Ο μέσος όρος του βαθμού διαγνωστικής ακρίβειας, που κυμαίνεται από 0,00 έως 1,00, ήταν χαμηλότερος στις περιπτώσεις "δύσκολων" ασθενών, συγκριτικά με τους ασθενείς που επιδείκνυαν ουδέτερη συμπεριφορά (0.41 έναντι 0.51, αντίστοιχα, P<.01). Επίσης οι ειδικευόμενοι ήταν περισσότερο πιθανό να θυμούνται τα κλινικά ευρήματα από την εξέταση (32.5% έναντι 29.8%, P<.001), και λιγότερο πιθανό την συμπεριφορά των ασθενών στα σενάρια με ουδέτερη συμπεριφορά συγκριτικά με αυτά που αφορούσαν δύσκολους ασθενείς (17.9% έναντι 25.5%, P<.001).
Ανάμεσα στους περιορισμούς της μελέτης συμπεριλαμβάνεται και το γεγονός ότι οι ερευνητές εξέτασαν μόνο 3 πιθανούς υποκείμενους μηχανισμούς για την αιτιολόγηση της μείωσης της διαγνωστικής επίδοσης των γιατρών στην αντιμετώπιση δύσκολων ασθενών και όχι οποιεσδήποτε άλλες νοητικές διαδικασίες για την εξήγηση αυτού του φαινομένου. Επίσης τα αποτελέσματα μπορεί να διέφεραν αν στη μελέτη συμμετείχαν περισσότερο έμπειροι ιατροί.

2η Μελέτη
Σε 2η μελέτη, ζητήθηκε από 63 ειδικευόμενους γενικής ιατρικής που βρίσκονταν στο τέλος του 3ου έτους της ειδίκευσής τους, να προσπαθήσουν να θέσουν διάγνωση μέσω μιας διαδικασίας 2 χρονομετρούμενων φάσεων, για 6 περιγραφές κλινικών παρουσιάσεων (clinical vignettes).
Οι περιγραφές των κλινικών παρουσιάσεων αφορούσαν συνδυασμό ουδέτερων και δύσκολων σε συμπεριφορά ασθενών, όπως αυτών που συμμετείχαν στο πρώτο πείραμα.
Στο παρόν πείραμα οι περιγραφές των κλινικών παρουσιάσεων περιλάμβαναν τόσο απλές όσο και πιο πολύπλοκες κλινικές οντότητες όπως πνευμονία της κοινότητας (community-acquired pneumonia), πνευμονική εμβολή (pulmonary embolism), μηνιγγο-εγκεφαλίτιδα (meningoencephalitis), υπερθυρεοειδισμό (hyperthyroidism), σκωληκοειδίτιδα (appendicitis), και οξεία αλκοολική παγκρεατίτιδα (acute alcoholic pancreatitis).
Στην πρώτη φάση του πειράματος οι ειδικευόμενοι έλαβαν την οδηγία να καταγράψουν την ώρα έναρξης και την ώρα ολοκλήρωσης της διαγνωστικής τους διαδικασίας για κάθε μια από τις 6 παραπάνω κλινικές περιπτώσεις.
Στην δεύτερη φάση του πειράματος επιτράπηκε στους ειδικευόμενους να ξανασκεφτούν τις διαγνώσεις που έθεσαν σε κάθε μια από τις 6 κλινικές περιπτώσεις μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο και να επιβεβαιώσουν ή να αναθεωρήσουν τις διαγνώσεις που αρχικά έθεσαν, παραθέτοντας μια σύντομη λίστα επιχειρημάτων για την επιβεβαίωση ή την αναθεώρηση των διαγνώσεων.
Αν η αρχική διάγνωση ήταν λανθασμένη ζητιόταν από τους ειδικευόμενους να αναφέρουν εναλλακτικές διαγνώσεις και να αιτιολογήσουν τα συμπτώματα των ασθενών.
Ο μέσος όρος του βαθμού της διαγνωστικής ακρίβειας ήταν χαμηλότερος σε δύσκολους ασθενείς συγκριτικά με τους ασθενείς με ουδέτερη συμπεριφορά (0.54 versus 0.64, P=0.017). Όμως, ανεξάρτητα από τον τρόπο συμπεριφοράς των ασθενών, ο βαθμός της διαγνωστικής ακρίβειας ήταν υψηλότερος για απλές περιγραφές κλινικών περιπτώσεων συγκριτικά με τις πιο πολύπλοκες κλινικές οντότητες (0.94 έναντι 0.88).
Κατά την διάρκεια της 2ης φάσης του πειράματος (φάση αναθεώρησης ή επανεξέτασης), ο βαθμός της διαγνωστικής ακρίβειας βελτιώθηκε ανεξάρτητα από την πολυπλοκότητα των κλινικών περιπτώσεων ή την συμπεριφορά των ασθενών (0.60 vs 0.68, P = 0.002).
Ο απαιτούμενος χρόνος για την ολοκλήρωση της διαγνωστικής διαδικασίας δεν διέφερε σημαντικά ανάμεσα στις διάφορες κλινικές περιπτώσεις και στις δυο μελέτες.
Σημειώνεται ότι ανάμεσα στους περιορισμούς των συγκεκριμένων μελετών συμπεριλαμβάνεται και το γεγονός ότι στη διαμόρφωση της περιγραφής των κλινικών περιπτώσεων δίνονταν όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για να καταλήξει κανείς στην σωστή διάγνωση, κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται σε πραγματικές κλινικές καταστάσεις, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι η άσκηση της ιατρικής δεν είναι μόνο μια απλή συλλογή και ερμηνεία δεδομένων ενώ η επιτυχημένη παροχή υπηρεσιών υγείας έχει ως προαπαιτούμενο ο γιατρός και ο ασθενής να βρίσκονται στην "ίδια πλευρά¨ και όχι σε αντίθετα στρατόπεδα, ιδιαίτερα μάλιστα στον τομέα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
Δίδεται η συμβουλή σε γιατρούς όταν νοιώθουν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν δύσκολους και δύστροπους ασθενείς να αναζητούν την βοήθεια άλλων εμπειρότερων συναδέλφων της ιατρικής ομάδας, για να αποφεύγονται διαγνωστικά λάθη.

Reviewed by Robert Jasmer, MD Associate Clinical Professor of Medicine, University of California, San Francisco and Dorothy Caputo, MA, BSN, RN, Nurse Planner.

Source URL:

http://www.consultantlive.com/articles/diagnostic-accuracy-drops-difficult-patients?GUID=81F83782-CA1E-40B6-83B2-BF9AC7C3ABE7&XGUID=&rememberme=1&ts=07042016

Links: [1] http://www.consultantlive.com/authors/sarah-wickline-wallan

-




Όταν ο ΕΟΠΥΥ μετέτρεψε τους γιατρούς σε ..............παρόχους.

Γράφει ο Χ.Χ.Βαβουρανάκης

Πρόεδρος Ι.Σ. Ηρακλείου

Πέμπτη 21 Ιούλιου 2016

ΕΜΕΙΣ…

Πριν μερικά χρόνια κάποιοι αποφάσισαν να μας μετονομάσουν παρόχους, παρόχους υγείας, άλλωστε είπαν η υγεία είναι παροχή υπηρεσιών. Κι εμείς οι health providers της εποχής, μάλλον αδιαφορήσαμε κι έτσι απλά η αποδόμηση ξεκίνησε…

Τα χρόνια πέρασαν. Οι Πάροχοι Υγείας, ΕΜΕΙΣ δηλαδή, νιώθουν ηττημένοι. ΧΑΣΑΜΕ την επαγγελματική και οικονομική μας ανεξαρτησία. ΧΑΣΑΜΕ ακόμη και την αξιοπρέπειά μας, ίσως και τον σεβασμό της κοινωνίας.

Οι νεότεροι ονειρεύονται να φύγουν, να μεγαλώσουν επιστημονικά και επαγγελματικά σε άλλες χώρες σ άλλες πολιτείες.

Κι οι μεγαλύτεροι αυτοί που δεν έφυγαν, σκέφτονται κρυφά ή φανερά να εγκαταλείψουν την Ιατρική να αλλάξουν εργασία και δραστηριότητα. Δεν είμαστε γιατροί, είμαστε πάροχοι. Σε αυτόν τον αντιιατρικό πόλεμο των τελευταίων χρόνων, την «έξυπνη αλλαγή», ο μεγάλος χαμένος είναι ο άμαχος πληθυσμός, οι ασθενείς… οι «καταναλωτές υγείας», όπως ονομάζονται πια.

Ψάχνουν τον πάροχο τους, που μπορεί να μην είναι γιατρός, σίγουρα δεν είναι ο γιατρός τους, τώρα πια είναι ένας απλός health provider.

Κι όμως ο «γιατρός» ως λέξη, ως έννοια έχει μεγάλο συναισθηματικό και κοινωνικό βάρος... είναι ένα ισχυρό brand name, μιλώντας την γλώσσα των αριθμών της οικονομίας. Περιλαμβάνει την φροντίδα, την αγωνία, την δια βίου εκπαίδευση, την δράση, την γνώση, την αξιολόγηση…

‘Έννοιες, δύσκολες και απαγορευμένες στην εποχή μας…

«Μερικοί ζωγράφοι μεταμορφώνουν τον ήλιο σε μια κίτρινη κηλίδα. Κάποιοι άλλοι μεταμορφώνουν μια κίτρινη κηλίδα σε ήλιο.» είχε πει κάποτε ο Pablo Picasso.

Δική μας επιλογή… να σηκωθούμε από τον καναπέ… με ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ & ΙΔΕΕΣ… να είμαστε ΕΜΕΙΣ που θα μετατρέψουμε την κίτρινη κηλίδα της Υγείας σε ήλιο…!

454

ΓΝΩΜΗ 22.02.2016

Τι έγινε με το ασφαλιστικό; Σας είδαμε μαζί με άλλους προέδρους να δίνετε συνέντευξη, να συμμετέχετε στην απεργία και μετά ...χαθήκατε...

Αλλοίμονο να περιμένουμε να χιονίσει για να δούμε μια άσπρη ημέρα. Η περασμένη εβδομάδα των κινητοποιήσεων των γιατρών ήταν εφιαλτική και χρονικά για μας πολύ δύσκολη. Μετά τον συντονισμό των δράσεων του ΙΣΡ στη Ρόδο αναγκάστηκα να φύγω στην Αθήνα γιατί ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είχε Γενική Συνέλευση και εκεί μεταφέρθηκε το βάρος των κινητοποιήσεων μας έξω από την Βουλή , συμμετείχα με τους άλλους ιατρούς προέδρους στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα μαζί με τους δικηγόρους και τους μηχανικούς. Ευτυχώς δεν δημιουργήθηκαν μεγάλα επεισόδια . Ο ΙΣΡ όμως έδωσε το ‘’παρών’’ του . Παράλληλα οι συνάδελφοι μου είχαν μια ηχηρή παρουσία στη Ρόδο που άφησε το στίγμα της ότι αντιστεκόμαστε και αγωνιζόμαστε για την υπόσταση της επιστήμης μας, του επαγγέλματος μας και την έξοδο από την κρίση με τους δικούς μας όρους και προτάσεις και όχι με την αδιέξοδη πολιτική  της ζαλισμένης και χαμένης κυβέρνησης που οδηγεί την χώρα στη οριστική χρεωκοπία με τα καμώματα της .

Στο ασφαλιστικό αυτό όλοι οι πρόεδροι των Ιατρικών Συλλόγων εκφράζουμε  για το σύνολο του σχεδίου την αντίθεση μας, αφού δεν στηρίζεται σε καμία αναλογική μελέτη, είναι μη βιώσιμο, είναι αντιαναπτυξιακό και καταστροφικό χωρίς καμία προοπτική και οδηγεί  πολλούς επιστήμονες στη μετανάστευση και τους άλλους στο κλείσιμο των ιατρείων τους και την ένταξη του ιατρού στην μόνιμη ανεργία, αλλά οι Έλληνες θα μείνουν χωρίς ιατρική περίθαλψη όπως στις τριτοκοσμικές καταστάσεις που βλέπουμε και ήδη γνωρίζετε ότι υπάρχουν διεθνείς οργανώσεις που το πράττουν στο τόπο μας όχι μόνο για τους μετανάστες αλλά και για τους γηγενείς. Το ασφαλιστικό αυτό δεν είναι καν ασφαλιστικό είναι καθαρά φορολογικό σοβιετικού τύπου σε κάθε ατομική δραστηριότητα και δημεύει ουσιαστικά το εισόδημα κάθε ελεύθερου επαγγελματία αφού θα ξεπερνά σε πολλές περιπτώσεις και το 100% του εισοδήματος του. Tο μόνο που δεν μας έδωσαν ακόμα είναι οι πορτοκαλί φόρμες και τον αριθμό του δούλου στον καρπό μας . Ψέματα – Ψέματα με το τσουβάλι με το λογότυπο της αριστεράς κουλτούρας και νοοτροπίας που κουβαλούν στο άρρωστο μυαλό τους  να τιμωρούν την εργασία και να ευνοούν το καθισιό, κοιτάξτε τους διορισμούς των συγγενών των φίλων  των αγράμματων συντρόφων τους και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται .Το πρόβλημα με τα ψέματα που μας λένε και την εξαπάτηση που προσπαθούν να μας περάσουν, είναι ότι η δήθεν αποτελεσματικότητά τους βασίζεται εξ ολοκλήρου σε μια σαφή αντίληψη της αλήθειας την οποία ο ψεύτης και ο απατεώνας επιθυμεί  πάντοτε να κρύψει. Και αυτό τον έχουν καταλάβει ακόμα και οι κότες .  Οι μαρξιστές πρωτάρηδες στην Εξουσία και μπροστάρηδες στην δημιουργική ασάφεια της αλήθειας δεν το έχουν καταλάβει ακόμα και δεν θα το καταλάβουν ποτέ να είστε σίγουροι γι’ αυτό.

Οι αλλαγές που ανακοινώνει κατά καιρούς ο αρμόδιος υπουργός δεν λύνουν κάποια προβλήματα;

Ίσως ο μαρξιστής Υπουργός της γραβάτας και του pochetteστο πέτο θεωρεί ηλιθίους 70.000 ιατρούς που κρατάνε την Υγεία στα χέρια τους καθημερινά στα ερειπωμένα νοσοκομεία  και μας μιλάει για αλλαγές .

Για ποιες αλλαγές μιλάμε ;

 Ότι με τα μέτρα που προτείνονται, παύει η εξασφάλιση των συντάξεων και του εφάπαξ και το κράτος εγγυάται μόνο  την “εθνική” σύνταξη των 384 ευρώ, κι αυτή με κριτήρια που οι δανειστές απαιτούν να είναι εισοδηματικά;

Το εφάπαξ  που είναι παρακρατημένα χρήματα όλου του βίου των εργαζομένων ιατρών και εργατών ή υπαλλήλων  δεν “υπάρχει” στο σχέδιο, γιατί συνδέεται με τις αποδόσεις των ταμείων και τα έσοδα από την περιουσία τους. Αν λοιπόν τα αποθεματικά έχουν εξαερωθεί με τις ληστείες της πρόσφατης και παλαιότερης περιόδου (τότε που δανείζονταν άτοκα), ποιες αποδόσεις θα δώσουν το εφάπαξ;

Ξέχωρα που το ΔΝΤ απαιτεί την κατάργησή του.

Για τους ήδη συνταξιούχους, η “προσωπική διαφορά” θα ισχύσει μέχρι τον 6ο του 2018 και στη συνέχεια θα εξισωθεί με τους “νέους” συνταξιούχους περιμένοντας την ανάπτυξη……. και την σταθεροποίηση της Ελλάδας μετά το 2033!

Για του ότι στα 67 του ο γιατρός -όπως κι όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι- δε θα παίρνει ούτε την εθνική σύνταξη πλήρη, γιατί απλά δε θα έχει προλάβει να “μαζέψει” 40 χρόνια ασφάλισης;

Για του ότι οι νέοι επιστήμονες -οι γιατροί εν προκειμένω- που βλέπουν κλειστές τις θύρες του ΕΣΥ και προσέβλεπαν σε μια διέξοδο ιατρείου μετά την ειδικότητα για να μη μεταναστεύσουν, ωθούνται ταχέως στην εξαθλίωση.

Με τη φορολογική πολιτική και τις ρυθμίσεις εισφορών του ασφαλιστικού, τα περισσότερα  ιατρεία θα κλείσουν και όσοι ιατροί δε φύγουν στο εξωτερικό γίνονται μισθωτοί όμηροι των μεγάλων αλυσίδων υγείας που υπάρχουν και θα ανοίξουν κι άλλες, με μισθούς πείνας και συνθήκες γαλέρας!!!

Για του ότι το κράτος έδινε για συντάξεις 19 δις το 2009 και τώρα εγγυάται μόνο τα 9 δις;

Γεωμετρικά αριστερά ψέματα, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι τους αποδείχτηκε μέσα σε ένα μόλις χρόνο, ότι υπερεκτιμούν αυτό που δεν είναι και υποτιμούν αυτό που είναι.

Οι παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας στη περιοχή μας που βρίσκονται; Τι άλλαξε με την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Οι παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας συνεχώς όπως και σε όλη την Ελλάδα παραπαίουν. Οι ελλείψεις σε προσωπικό και στα υλικά περίθαλψης είναι μεγάλες και χορηγούνται με το σταγονόμετρο. Οι ιατροί που παραμένουν στις επάλξεις καταρρέουν ο ένας πίσω από τον άλλον με προβλήματα υγείας και ψυχολογικά βάρη που δεν μπορούν να σηκώσουν αβοήθητοι και ανήμποροι να δώσουν το πραγματικό είναι τους . Οι ημέρες, οι εβδομάδες ,οι μήνες, τα χρόνια περνούν, φτάσαμε τα επτά πια και τη μέρα που ο οίκτος πλέον γίνεται καθαρός εμπαιγμός, αρχίζει μια εποχή πολιτικής βαρβαρότητας στους ανθρώπους πολίτες που δεν επαναστατούν ακόμα .

Δυστυχώς, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα νησιά μας στον τομέα της υγείας έχουν πολλαπλασιαστεί, καθώς η κυβέρνηση αδιαφορεί και τους στερεί πόρους.

Παρά τις μεγάλες προεκλογικές δεσμεύσεις για υπεράσπιση της νησιωτικότητας  και αναζωογόνηση των απαραίτητων δομών των νησιωτικών περιοχών πρόσφατα με ρύθμιση που προωθεί η Κυβέρνηση, η οποία συμπεριλήφθηκε στο Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Μέτρα για την Επιτάχυνση του Κυβερνητικού Έργου κι  άλλες διατάξεις» του Υπουργείου Υγείας, προβλέπει να επιβαρύνονται οι προϋπολογισμοί των Δήμων για την κάλυψη κάθε είδους δαπανών των δημόσιων δομών Υγείας (Νοσοκομεία, Μονάδες Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, Δημόσιες Μονάδες Ψυχικής Υγείας, κ.λπ.). Με τι πόρους ;

Η συγκεκριμένη πράξη αποτελεί δημόσια ομολογία της χρεοκοπίας που έχει οδηγήσει τη σημερινή Κυβέρνηση και το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, να αποδεικνύει την ανικανότητά της να εξασφαλίσει τους πόρους που απαιτούνται για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών του συστήματος και επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά την προχειρότητα και την ανευθυνότητα με την οποία επιχειρεί να μεταθέσει τις ευθύνες της η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το αριστερό κρίμα  πολλαπλασιάζεται γεωμετρικά στην υγεία όπως έκαναν και με την δημιουργική ασάφεια στην οικονομία και πέσαμε ξανά στο βάραθρο της βαθιάς κοινωνικής κρίσης που δεν έχει πια τελειωμό .

Πολιτική της αριστερής ιδεοληψίας είναι η τέχνη να ψάχνεις για προβλήματα, να τα βρίσκεις παντού, να κάνεις λάθος διάγνωση και να εφαρμόζεις λάθος λύσεις και αυτό έχει συμβεί στη κυβέρνηση που τα έχει πλέον ήδη δυστυχώς χαμένα.

Τις αλλαγές των διοικητών στα νοσοκομεία πως τις είδατε; Ήταν αναγκαίες;

Η αντικατάσταση των μη αρεστών κομματικά Διοικητών και η ανικανότητα να βρουν άμεσα νέα και ικανά πρόσωπα που θα τους αντικαταστήσουν, έχει δυσμενή αποτέλεσμα στην καθημερινή λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων.  Είναι πλέον φανερο ότι η κυβέρνηση θέλει να κτίσει το κομματικό της στρατό. Πρέπει να γνωρίζουν όμως ότι η εξουσία έχει την τάση να απομονώνει αυτούς που έχουν πάρα πολύ από αυτήν. Στο τέλος  και εδω είμαστε ακόμα στην αρχή, χάνουν την επαφή τους με την πραγματικότητα και πέφτουν.

Στο ΠΕΔΥ υπάρχει εξυπηρέτηση των πολιτών;

Η Μονάδα Υγείας ΠΕΔΥ της Ρόδου είναι αποδεκατισμένη, έχουμε μόνο 13 ιατρούς ειδικοτήτων   ένα οδοντίατρο , ένα ορθοδοντικό και 14 άτομα παραϊατρικό προσωπικό. Έχουμε πολλές ελλείψεις όμως σε υλικό  και σε ιατρικά μηχανήματα που πάλιωσαν ( 30 ετών) και δεν λειτουργούν . Μας λείπει ένα καλό ακτινολογικό μηχάνημα, ένας υπερηχοτομογράφος, ένας καρδιογράφος και 2-3 παθολόγοι ή γενικοί ιατροί . Πάντως με τα υπάρχοντα μέσα που έχουμε προσπαθούμε να βοηθήσουμε όλους τους ασφαλισμένους που έρχονται στη μονάδα μας και σε μεγάλο βαθμό μένουν ευχαριστημένοι. Όμως ας μην γελιόμαστε, η ΠΦΥ στη Ελλάδα ελέω έλλειψης πολιτικής βούλησης και συμφερόντων είχε μεγάλα προβλήματα όλα αυτά με την κρίση έχουν αυξηθεί γεωμετρικά με αρνητικό πρόσημο στο κόσμο που πληρώνει –πληρώνει και πια δεν έχει .

Ποια είναι η ατζέντα του Ιατρικού Συλλόγου για το επόμενο διάστημα;

Χθες πραγματοποιήσαμε την Γενική Συνέλευση μας, ενημερώσαμε όλους τους ιατρούς για το μέλλον μας το μέλλον της υγείας του τόπου μας και τους στόχους μας .

Έχουμε υποχρέωση να κρατήσουμε ανοικτό το νοσοκομείο  της Ρόδου, τα ΠΕΔΥ του νησιού μας και τα ιδιωτικά ιατρεία και να σταματήσουμε την μετανάστευση των ιατρών μας. Θα ξαναρχίσουμε τις ωφέλιμες αποστολές με την Γαληνός και την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ενώ πρέπει να διατηρήσουμε την ποιότητα των υπηρεσιών μας σε όλα τα επίπεδα .

Αρχές Απριλίου έχουμε το 4ο Ογκολογικό Συνέδριο του ΙΣΡ που έχει Πανελλήνια εμβέλεια και θα είναι ανοικτό και για το κοινό. Ο Σύλλογος επίσης πρέπει να μείνει ανοικτός και να μην γονατίσουμε από τον μεγάλο όγκο των  διοικητικών  και  των οικονομικών  προβλημάτων  που αντιμετωπίζουμε από την κρίση . Όλα τα μέλη του ΔΣ πρέπει να αφιερώνουν αρκετό χρόνο την εβδομάδα στα γραφεία του ΙΣΡ και στα δεκάδες θέματα που τρέχουν , έτσι θα μπορέσουμε να είμαστε στις επάλξεις του πολέμου που ζούμε και να ανατρέψουμε το αρνητικό πεδίο στο χώρο της υγείας που βάλλεται και είμαστε ταγμένοι και εκλεγμένοι να υπηρετήσουμε μέχρι τέλος  .

Η ελληνική ασθένεια της συλλογικότητας έχει νοσήσει και εμάς, αλλά το παλεύουμε καθημερινά. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μπορεί να υπάρξει δράση χωρίς επιτυχία, αλλά ποτέ επιτυχία χωρίς δράση. Αντέχουμε, αντιστεκόμαστε , αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο . Η διαρκής μας αισιοδοξία πολλαπλασιάζει τη δύναμη μας και στεκόμαστε ακόμα όρθιοι.



Τρομοκρατικά Κτυπήματα στο Παρίσι – Πως τέθηκε σε εφαρμογή το Επιχειρησιακό Σχέδιο Εκτάκτων Αναγκών με την κωδική ονομασία «Λευκό Σχέδιο» (“White Plan” – Medical Emergency Plan)

 

του Αντώνη Γερασκλή
 



ΠΑΡΙΣΙ – Στις 14 Νοεμβρίου 2015, ο Γάλλος Υπουργός Υγείας , Marisol Touraine, και ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, Francois Hollande, απέτισαν φόρο τιμής στις ομάδες ιατρικού προσωπικού που συνέβαλαν αποφασιστικά στην θεραπευτική αντιμετώπιση των τραυματιών θυμάτων των τρομοκρατικών επιθέσεων που έλαβαν χώρα την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι. Χάρη στην υποδειγματική εργασία που συντελέσθηκε από αυτές τις ομάδες ιατρών και νοσηλευτών, σημειώθηκαν μόνο 3 θάνατοι στο σύνολο 100 τραυματιών που κατηγοριοποίηθηκαν ως «Απολύτως Επείγοντα» Περιστατικά (Absolute Emergencies).

Δύο συντονισμένα συστήματα στήθηκαν άμεσα για την αντιμετώπιση του μεγάλου αριθμού τραυματιών:

1] Κινητές Μονάδες Αντιμετώπισης Συμβάντων Μαζικών Καταστροφών κοντά στα σημεία των επιθέσεων και

2] Ενεργοποίηση του Σχεδίου “White Plan” για την κινητοποίηση ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού καθώς και για την τροποποίηση λειτουργίας των νοσοκομείων της περιοχής.

Αυτή η μορφή απάντησης περιλαμβάνεται και αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου, του σχεδίου ORSAN (ακρώνυμου που σχηματίζεται από τα αρχικά των λέξεων Organization of the Response by the healthcare System to an exceptional medical situation), το οποίο έχει καταρτισθεί και ισχύει από το 2014.

Ένας γιατρός επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας (Paris SAMU emergency ambulance docror), και ένας γιατρός επείγουσας ιατρικής [Paris Accident & Emergency (A&E) physician], εξηγούν πως κινητοποιήθηκε το υγειονομικό προσωπικό για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσεως.

Στο Paris SAMU Emergency Ambulance Service

Μόλις έφθασαν οι πρώτες αναφορές για τα τρομοκρατικά κτυπήματα, μια μονάδα συντονισμού (coordination unit) σχηματίσθηκε στο κέντρο επιχειρήσεων του Paris SAMU (Service d’ Aide Medicale Urgente – SAMU) στο Νοσοκομείο Necker (Necker Hospital) στο Παρίσι.

Οι κτιριακές εγαταστάσεις αμέσως ασφάλιστικαν με αστυνομική φύλαξη, επειδή διαπιστώθηκε ότι υπήρχε ο κίνδυνος επίθεσης στο συντονιστικό κέντρο επιχειρήσεων.

Ανατέθηκαν τα καθήκοντα του Συντονιστού Ιατρικού Προσωπικού (Medical Response Director) και των αναπληρωτών του (Deputies) σε συγκεκριμένα άτομα προκειμένου να συντονισθούν οι ενέργειες της επιχείρησης αντιμετώπισης της κρίσης στον τόπο του συμβάντος σε συνεργασία με την αρμόδια κρατική διοικητική υπηρεσία (Office of the Prefect), την Νομαρχιακή Υγειονομική Αρχή (Regional Health Agency), την Αστυνομία (Police), την Πυροσβεστική Υπηρεσία (Fire Brigade) και την Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας (Civil Protection Service).

Κινητοποίηθηκαν άμεσα Κινητές Μονάδες Ανάνηψης - SMUR (Service Mobile d’ Urgence et Reanimation) (Advanced Life Support Mobile Units) από τα περίχωρα του Παρισιού για ενίσχυση. 
Στους τόπους των επιθέσεων, η αντιμετώπιση της κατάστασης διέφερε ανάλογα με την περίπτωση. Για παράδειγμα στα σημεία των επιθέσεων που έγιναν στα Bar και στα εστιατόρια, μετά από μια αρχική διαλογή που οργανώθηκε από τα πληρώματα των ασθενοφόρων SAMU, οι τραυματίες μεταφέρθηκαν απευθείας σε νοσοκομεία του Παρισιού όπου είχαν ήδη ενεργοποιήσει το σχέδιο τροποποιημένης λειτουργίας εκτάκτων αναγκών σύμφωνα με το σχέδιο White Plan.
Ενώ κοντά στο θέατρο Bataclan, στήθηκε ένας Προκεχωρημένος Σταθμός Ιατρικής Βοήθειας (Advanced Medical Post) σύμφωνα με τις αρχές αντιμετώπισης μαζικών καταστροφών (Triage Collection Point – Field Hospital).
Οι τραυματίες κατηγοριοποίηθηκαν με σύστημα τριών επιπέδων κατηγορίας προτεραιότητας ως «Απολύτως Επείγon» (“Absolute Emergency”) – «Σοβαρό Επείγον» (“Serious Emergency”) – «Επείγον» (“Emergency”). Η διαδικασία της διαλογής σε αυτό το σημείο ολοκληρώθηκε εντός 2 ωρών μετά την λήξη του συμβάντος της επίθεσης.

Τρία επίπεδα κατηγοριοποίησης στην διαδικασία της διαλογής (Three Degrees of Emergency: U1 – U2 – U3)
Οι περισσότεροι από τους τραυματίες που κατηγοριοποίηθηκαν ως “Absolute Emergency – U1” μεταφέρθηκαν κατευθεία στις αίθουσες ανάνηψης και αντιμετώπισης τραύματος των ΤΕΠ ώστε να βρίσκονται κοντά σε ΜΕΘ και Χειρουργικές Αίθουσες. Αυτή η κατηγορία ασθενών συμπεριελάμβανε περιπτώσεις τραυμάτων από πυροβόλα όπλα (gunshot wounds) συνήθως πολλαπλών, στις οποίες απαιτήθηκε θωρακοχειρουργική, γαστρεντερολογική, και ορθοπαιδική χειρουργική επέμβαση. Οι γιατροί της υπηρεσίας SAMU και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας ανέλαβαν την ευθύνη της υποστήριξης αυτών των ασθενών μέχρι την παραλαβή τους στην αίθουσα ανάνηψης τωνΤΕΠ.

Οι τραυματίες που κατηγοριοποίηθηκαν ως “Relative Emergency – U2” μεταφέρθηκαν στους κανονικούς χώρους εξέτασης των ΤΕΠ των Νοσκομείων του Παρισιού και των πλησιέστερων περιχώρων με την συνδρομή ασθενοφόρων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και του Ερυθρού Σταυρού.

Οι λιγότερο σοβαρά τραυματισμένοι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως “Slight Emergency - U3” αντιμετωπίσθηκαν στον τόπο του συμβάντος και έλαβαν οδηγίες να επισκεφθούν ένα ΤΕΠ σε μερικές μέρες αν η κατάστασή τους το απαιτούσε.

Άτομα που υπέφεραν από ψυσολογικό stress προσκλήθηκαν για να λάβουν βοήθεια από το προσωπικό της ομάδας ψυχολογικής υποστήριξης που δημιουργήθηκε γιια αυτό τον σκοπό.
Διαβολική Σύμπτωση ή Καλά οργανωμένη κρατική υπηρεσία; - “Prova Generale” (“Dress Rehearsal” από την υπηρεσία Paris SAMU το ίδιο πρωϊνό πριν την επίθεση.
Το πρωϊνό της 13ης Νοεμβρίου 2015 λίγες ώρες πριν την εκδήλωση των τρομοκρατικών κτυπημάτων, οι ομάδες άμεσης απάντησης της υπηρεσίας Paris SAMU διεξήγαγαν άσκηση ετοιμότητας για την εμπέδωση των βημάτων ενεργειών και δράσεων του σχεδίου White Plan, σε συνθήκες εξομοίωσης πολλαπλών θέσεων τρομοκρατικής επίθεσης (simulating multisite terrorist attacks). Αυτός ο αξιοσημείωτος συγχρονισμός (extraordinary timing) υποδηλώνει μάλλον το μέγιστο επίπεδο επαγρύπνησης σε μια καλά σχεδιασμένη κρατική υπηρεσία παρά μια διαβολική σύμπτωση.
Στα Νοσοκομεία
Μόλις έγινε γνωστή η κλίμακα μεγέθους και σοβαρότητας του συμβάντος, τέθηκε σε εφαρμογή το Σχέδιο White Plan σε τοπικό, νομαρχιακό και εθνικό επίπεδο. Εντός κάθε νοσοκομείου ενημερώθηκε πρώτα ο υπεύθυνος διοικητής (duty administrator) και στη συνέχεια ο Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας (Director), και σχηματίσθηκε άμεσα η ομάδα διαχείρισης κρίσεως (crisis unit) με πρωταρχικό καθήκον την ενημέρωση του ιατρικού και λοιπού προσωπικού που βρισκόταν εν ώρα υπηρεσίας στο νοσοκομείο.

Στη συνέχεια ξεκίνησε άμεσα η διαδικασία ανάπτυξης διαθέσιμων κλινών και η εκτίμηση της δυνατότητας του κάθε νοσοκομείου για παροχή υπηρεσιών στους τραυματίες ανάλογα με την σχέση του αριθμού των ασθενών και των διαθέσιμων χειρουργικών αιθουσών (Surgical Treatment Capacity). 



Λόγω του γεγονότος ότι πολλοί από τους τραυματισμούς ήταν από σφαίρες πυροβόλων όπλων, ενεργοποιήθηκαν και νοσοκομεία της ευρύτερης περιοχής του Παρισιού που είχαν την δυνατότητα διενέργειας θωρακοχειρουργικών επεμβάσεων, ακόμη κι αν τελικά δεν υποδέχονταν κανένα περιστατικό.

Οι Διευθυντές Ιατρικής Υπηρεσίας, οι Υπεύθυνοι Τμημάτων και Κλινικών κάθε νοσοκομείου έλαβαν την εντολή να «αδειάσουν» τα ΤΕΠ από τον κόσμο που βρισκόταν εκεί την ώρα που εξελισσόταν το συμβάν της επίθεσης. Σε όσους από τους ασθενείς αυτούς είχαν ανάγκη νοσηλείας γινόταν εισητήριο σε κλίνες που είχαν κρατηθεί από πριν για προγραμματισμένες εισαγωγές, ενώ όλες οι μη επείγουσες επεμβάσεις και θεραπείες πήραν αναβολή. Επιπρόσθετα με την διαδικασία της επίσπευσης λήψης εξιτηρίου απελευθερώθηκαν όσο το δυνατόν περισσότερες ενδονοσοκομειακές κλίνες.

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δεν ήταν σε υπηρεσία ενημερώθηκε για να είναι διαθέσιμο να παρουσιασθεί στη θέση του αν αυτό χρειαζόταν.




Gerasklis Anthony, MD στο Rhodes General Hospital - Hellas / Emergency Department

Xaris Stamos

του Στάμου Χαρίλαου επικουρικού Επιμελητή Β΄ ΓΝ Ρόδου

Ο Λαός μας λέει: «ήταν στραβό το κλίμα, το΄φαγε και ο γάϊδαρός», ρήση που ταιριάζει «γάντι» στα τεκταινόμενα (ή μάλλον στα μη τεκταινόμενα) στον χώρο της Δημόσιας Υγείας και ειδικά στο κομμάτι των επικουρικών ιατρών.

Η υπογραφή (25/8) Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) με την οποία εγκρίνεται η εκκίνηση των διαδικασιών πλήρωσης 2.440 κενών οργανικών θέσεων, διαφόρων κλάδων και ειδικοτήτων σε φορείς του Υπουργείου Υγείας (600 θέσεις ειδικευμένων γιατρών κλάδου ΕΣΥ) σαφώς και είναι βήμα προς τα εμπρός, με την επισήμανση όμως, ότι αυτές οι θέσεις είχαν εξαγγελθεί από τον Μάρτιο του 2015, και τώρα, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, περισσότερο φαντάζουν ως προεκλογική υπόσχεση παρά ως προγραμματισμένη και συντόμως πραγματοποιήσιμη δράση του υπουργείου.

Με νόμο και υπουργικές αποφάσεις το Υπουργείο, τον Ιούνιο, άλλαξε θεμελιωδώς το σύστημα στελέχωσης με επικουρικούς γιατρούς των υγειονομικών μονάδων. Σημειολογικά, ο «θεσμός» των επικουρικών ιατρών καλύπτει ΕΚΤΑΚΤΕΣ ανάγκες, ενώ όλο αυτό το χρονικό διάστημα της 5ετίας οι ανάγκες ήταν, είναι και παραμένουν ΠΑΓΙΕΣ.

Η προϋπηρεσία για τους συναδέλφους καταργήθηκε (στον ιδιωτικό τομέα η προϋπηρεσία ΚΑΙ ζητείται ως απαραίτητο προσόν ΚΑΙ ανταμείβεται ανάλογα), η «επιλογή» διαμορφώθηκε από νοσοκομείο σε ΥΠΕ, οι προκηρύξεις θέσεων καταργήθηκαν, και όλα αυτά με επιχειρηματολογία από την μεριά του υπουργείου, την αμεσότητα προσλήψεων, την κάλυψη «άγονων» θέσεων στην περιφέρεια και την διαφάνεια των προσλήψεων. Το αποτέλεσμα; Βρισκόμαστε στις παρυφές του Σεπτέμβρη και ακόμα υφίσταται δυσκολία (γραφειοκρατική) εφαρμογής ενός συστήματος προσλήψεων, το οποίο μέχρι στιγμής, δεν έχει αποδώσει καμία θέση επικουρικού γιατρού στο ΕΣΥ.

Η κατάσταση αναλυτικότερα έχει ως εξής:

Ο περιβόητος κατάλογος ανά ειδικότητα, ναι μεν δημοσιοποιήθηκε τέλη Ιουλίου αλλά με τους μισούς (και πλέον) αναγραφόμενους συναδέλφους να είναι καταχρηστικά γραμμένοι σε αυτόν, αφού πρόκειται για άτομα με αιτήσεις από το 2010, τα οποία, είτε έχουν προσληφθεί ως μόνιμοι στο ΕΣΥ, είτε έχουν μεταναστεύσει στην αλλοδαπή εδώ και πολλά έτη, είτε απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα από το 2012 και πλέον. Στο σύνολο των 3617 «μη επικαιροποιημένα» εγγεγραμμένων συναδέλφων στον κατάλογο, μόνον οι 478 εκδήλωσαν προτίμηση για ΥΠΕ, με αποτέλεσμα, εκ των υστέρων και εσπευσμένα με υπουργική απόφαση (καθ΄όλα εκβιαστική) να κληθούν όσοι από τους υπόλοιπους ήθελαν να παραμείνουν εγγεγραμμένοι, να δηλώσουν (έως και 14/8, παραμονή της Παναγιάς) με ενυπόγραφη δήλωση ότι είναι στην διάθεση του υπουργείου για όπου δη στην επικράτεια. Αν αυτό δεν είναι η μέγιστη απαξίωση του επαγγελματία ιατρού, ας μας πει η ΟΕΝΓΕ και ο Βαρνάβας τι είναι.

Μέχρι τον Μαϊο του 2015 (από αρχές Μαρτίου) με 5 προκηρύξεις, με το παλιό σύστημα, είχαν τοποθετηθεί περίπου 200 συνάδελφοι. Από Ιούνιο (με το νέο σύστημα) έως τώρα, «κολασμένη νηνεμία» επικρατεί στις προσλήψεις επικουρικών ιατρών. Η ζέουσα ανάγκη για πλήρωση των ιατρικών κενών στις υγειονομικές μονάδες της περιφέρειας και ειδικά των νησιών, όχι απλώς παραμένει, αλλά διογκώνεται αυτό το διάστημα.

Στην κατάθεση αιτημάτων για πρόσληψη επικουρικών συναδέλφων από την μεριά των υγειονομικών μονάδων ισχύει το παράδοξο: ενώ δεν έχουν επαρκή κονδύλια για πρόσληψη επικουρικών λόγω κεντρικής υποχρηματοδότησης, από το υπουργείο τους ζητείται να δικαιολογήσουν την αναγκαιότητα σε ιατρικό προσωπικό (η οποία είναι πασιφανής) με την ύπαρξη χρημάτων που δεν έχουν. Άμεσο αποτέλεσμα; Να μην μπορούν να ζητήσουν επικουρικούς γιατρούς σε μονήρεις θέσεις, σε κλινικές ή εργαστήρια λόγω έλλειψης κονδυλίων, τα οποία κινδυνεύουν να κλείσουν ΑΜΕΣΑ.

Η περίφημη διαφάνεια στις προσλήψεις έχει πάει περίπατο. Καμία απάντηση από το υπουργείο με ποια σειρά (και αν θα δημοσιοποιούνται στο διαδίκτυο – απαραίτητο χαρακτηριστικό διαφάνειας) ταξινομούνται, από τις ΥΠΕ και απ΄το υπουργείο, οι ανάγκες των υγειονομικών μονάδων σε γιατρούς – άρα και ποιά θέση θα αντιστοιχεί στην σειρά του καταλόγου για τον ενδιαφερόμενο γιατρό.

Ο τρόπος επιλογής και τοποθέτησης; Η μόνη ενημέρωση, που έχουμε, μας λέει ότι όσο ο ενδιαφερόμενος συνάδελφος βλέπει το όνομα του να «ανεβαίνει» στον κατάλογο της ειδικότητάς του (με υπόσχεση ότι αυτός θα επικαιροποιείται καθημερινά), ας κοιτάει και το ΔΙΑΥΓΕΙΑ μήπως δημοσιευθεί η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ (για την πλειοψηφία των συναδέλφων οπουδήποτε στην επικράτεια), και όταν αυτή βγεί, έχει χρονικό περιθώριο 7 ημερολογιακών ημερών, είτε να παρουσιαστεί και να αναλάβει καθήκοντα, είτε (εγγράφως) να αρνηθεί, πηγαίνοντας πια τελευταίος στον κατάλογο. Στην περίπτωση αυτή εκδίδεται τοποθέτηση για τον επόμενο στον κατάλογο γιατρό με την ίδια διαδικασία. Δηλαδή (παραδειγματικά) αν η τοποθέτηση αφορά «άγονη» θέση και αρνηθούν κατά σειρά δέκα συνάδελφοι η θέση αυτή υπάρχει ελπίδα να καλυφθεί μετά από 3 ή 4 μήνες απ΄τον «τυχερό» (που παρά την θέλησή του) θα την αποδεχθεί (ποιώντας την ανάγκη -να μην μείνει άνεργος- φιλοτιμία). Τέτοιου είδους διαδικασίες νομίζω ότι κατά τον κ. Βαρνάβα, μας κάνουν να νιώθουμε υπόχρεοι στο κράτος που σε τέτοιους «χαλεπούς» καιρούς μας δίνει «δουλειά» (ή μήπως δουλεία).

Κάνουμε ύστατη έκκληση στην ηγεσία του υπουργείου, στον κο Κουρουμπλή και στον κο Ξανθό, να αλλάξουνε το σύστημα επιλογής και τοποθέτησης επικουρικών γιατρών, όσο ακόμη υπάρχουν συνάδελφοι διατιθέμενοι να υπηρετήσουν το ιατρικό τους λειτούργημα στις εσχατιές της επικράτειας. Σε λίγο δεν θα υφίστανται στον «κατάλογό» τους ούτε αυτοί.

tserkiss

Γράφει ο Ηλίας Τσέρκης, Παθολόγος, Γενικός Γραμματέας Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου (ΙΣΡ), εκπρ.ΙΣΡ στον ΠΙΣ

Πέρασαν 32 χρόνια από την εφαρμογή του νόμου 1397 περί Εθνικού Συστήματος Υγείας, με στόχο τη βελτίωση του επιπέδου περίθαλψης, τη δωρεάν παροχή υπηρεσιών υγείας, την ανάπτυξη τηςπρωτοβάθμιας φροντίδας (ΠΦΥ), την αγωγή και προαγωγή της υγείας.

 

Παρά τους διακηρυγμένους στόχους, ο προσανατολισμός του ΕΣΥ είναι νοσοκομειοκεντρικός και στοχεύει στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Για τον λόγο αυτό το ελληνικό ΕΣΥ θεωρώ πως είναι σύστημα αντιμετώπισης της ασθένειας ή σύστημα ασθένειας.

Ενώ το ΕΣΥ λειτουργεί παίρνοντας το βάρος του συστήματος υγείας με τα όποια θετικά αλλά και πολλά αρνητικά αποτελέσματα, συνέπεια αυτού είναι να εξετάζονται κάθε μήνα περίπου ένα εκατ. ασθενείς στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, όπου πραγματοποιούνται τουλάχιστον 6 εκατ. εξετάσεις.

Εδώ και 32 χρόνια είναι νομοθετημένη η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (Π.Φ.Υ) και επί της ουσίας παραμένει ανεφάρμοστη. Με ημίμετρα και χωρίς συγκεκριμένο προσανατολισμό προσπαθούν να προσφέρουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Με κύρια απασχόληση του ιατρικού προσωπικού που υπηρετεί σε αυτές τις δομές, η «έκδοση εκπτωτικών κουπονιών (συνταγών & παραπεμπτικών)», για φτηνή πρόσβαση των πολιτών στις εξετάσεις και την αγορά φαρμάκων αντιστοίχως. Δεν υποβαθμίζω το ρόλο των δομών αυτών ούτε και το κόπο και έργο πολλών συναδέλφων, ειδικά σε επίπεδο εφημεριών και ειδικά αυτές τις δύσκολες εποχές.

Εν αναμονή των μεταρρυθμίσεων για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ο ιατρικός κόσμος προσπαθεί να προβλέψει ποιο σύστημα θα επικρατήσει.
Θεωρώ πως ο όρος πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας είναι παρωχημένος. Που το στηρίζω; Πχ. ο ενδοσκοπικός έλεγχος που πραγματοποιεί ο γαστρεντερολόγος στο ιδιωτικό του Ιατρείο είναι πράξη πρωτοβάθμιας φροντίδας;

Ή το Ηλεκτρομυογράφημα που διενεργεί ο νευρολόγος; Αντιστοίχως και πολλές άλλες πράξεις από διάφορες ειδικότητες.
Επίσης και ο όρος οικογενειακός ιατρός είναι παρωχημένος.
Ακόμα και ετυμολογικά είναι ανορθολογικός αφού υπάρχουν αρκετοί συνάνθρωποι μας, που δεν έχουν οικογένεια. Αυτοί δεν δικαιούνται περίθαλψη;

Ίσως ο όρος προσωπικός ιατρός να είναι ορθότερος που θα αποτελεί υποχρεωτική επιλογή από τον συμπολίτη μας.


Προσωπικά συμφωνώ πως πρέπει να υπάρχει ένας ιατρός ανά ασφαλισμένο και συγκεκριμένης ειδικότητας (όχι απαραιτήτως Γ.Ι ή Παθολόγοι αλλά και πολλές άλλες) διότι με τον τρόπο αυτό θα πετύχουμε εξοικονόμηση πόρων στην Υγεία. Πως;

Θα σταματήσουν οι πολλές και άσκοπες επισκέψεις σε διάφορους ιατρούς και διάφορες δομές υγείας αφού έτσι θα περιοριστούν σημαντικά οι δαπάνες της υγείας. Ως γνωστόν πολλοί συμπολίτες μας σε αυτή τη χώρα αρέσκονται να κάνουν τον ιατρό.

Γενικά διακρίνονται δύο γενικοί τύποι συστημάτων υγείας: μεικτά συστήματα δημοσίων-ιδιωτικών φορέων και εθνικά συστήματα υγείας.
Στα μεικτά συστήματα, τα νοσοκομεία είναι σχεδόν πάντοτε ιδιωτικά και οι γιατροί πάντοτε ιδιώτες. Η κατανάλωση φροντίδων υγείας γίνεται δωρεάν στο σημείο χρήσης, ή έναντι αντιτίμου που καταβάλλει ο ασθενής και μέρος του επιστρέφεται από κοινωνικούς/ιδιωτικούς ασφαλιστικούς φορείς.

Στα εθνικά συστήματα υγείας, τα νοσοκομεία είναι κρατικά και οι γιατροί και το υπόλοιπο προσωπικό απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ή ειδική σύμβαση. Η χρηματοδότηση του συστήματος, εξασφαλίζεται σχεδόν αποκλειστικά από τη γενική φορολογία.

Η στρατηγική του, βασίζεται στις εξής τέσσερις βασικές αρχές:

 

α)Οι υπηρεσίες, χρηματοδοτούνταιαπό τη φορολογία παρεχόμενες δωρεάν και επικρατεί η αρχή της οικουμενικής παροχής, αντί της ανταποδοτικής ασφάλισης.

 

β)Η κατανομή φροντίδων στους ασθενείς, δεν αποφασίζεται από τους ίδιους αλλά από τους γιατρούς με μη οικονομικά κριτήρια. Η επίσκεψη σε ειδικό γιατρό αποφασίζεται από τον γενικό γιατρό και η νοσηλεία σε νοσοκομείο από ειδικό γιατρό.

 

γ) Οι γενικοί γιατροίαμείβονται σύμφωνα με τον αριθμό των εγγεγραμμένων ασθενών και οι νοσοκομειακοί γιατροί με μισθό και όχι κατά πράξη.

 

δ)Η προσφορά υπηρεσιών υγείαςυπόκειται σε περιορισμούς είτε διοικητικής φύσης (λίστες αναμονής), είτε με τον καθορισμό από το κοινοβούλιο του συνολικού διατιθέμενου ετήσιου ποσού για χρηματοδότηση του εθνικού συστήματος υγείας.

 

Οι ιδεοληψίες σε αυτή την φάση, που είναι σε πλήρη εξέλιξη η μεταρρύθμιση στην υγεία, δεν έχουν θέση.
Πρέπει να εφεύρουμε τρόπους που θα συνεργαστούν αρμονικά ο δημόσιος με τον ιδιωτικό τομέα.

 

Μια ρεαλιστική πρόταση:


Αφού τα ΠΕΔΥ είναι υποστελεχωμένα από ιατρικό προσωπικό ενόψει των καινούριων συμβάσεων με τονΕΟΠΥΥ, να προβλέπεται η συμβατική υποχρέωση κάθε συμβεβλημένου ιατρού με τονΕΟΠΥΥνα καλύπτει έναν αριθμό 8ωρων ή 12ώρων εφημεριών ανά Κέντρο Υγείας που θα είναι ο σταθμός εφημεριών.

Επίσης, στις νέες συμβάσεις να γίνει ανοικτή πρόσκληση ενδιαφέροντος σε όλους τους ιατρούς και να ορίζεται το ύψος των αποζημιωμένων επισκέψεων ανά ειδικότητα και ανά νομό, ώστε αφενός να μην υπάρχει αποκλεισμός κανενός συναδέλφου και αφετέρου να μην υπάρχει υπέρβαση του κλειστού προϋπολογισμού τουΕΟΠΥΥ.

 

Άλλη πρόταση:


Η Π.Φ.Υ. να καλύπτεται αποκλειστικά από ιδιωτικούς πόρους αφού τα ποσά είναι πλέον χαμηλά και μπορούν να καλυφθούν από τον καθένα μας. Δηλαδή να είναι μεικτό σύστημα βάσει των προηγούμενων περιγραφών.
Η Δευτεροβάθμια να βασίζεται σε εθνικό σύστημα υγείας μέσω ασφαλιστικών φορέων ή από το κράτος σε συνεργασία με ορισμένες ιδιωτικές κλινικές.

Είναι ορισμένες σκέψεις που καταθέτω και είναι βέβαιο πως οτιδήποτε νέο και μεταρρυθμιστικό θα κακοχαρακτηριστεί από ορισμένους. Ωστόσο, μπροστά δεν ξέρω τι θα βρω μα πίσω δεν γυρίζω!

ΠΗΓΗ: HealthReport.gr

10 Συμβουλές στη διαγνωστική προσέγγιση του κοιλιακού άλγους σε υπερήλικες ασθενείς
(10 Tips for Approaching Abdominal Pain in the Elderly).

 

Christina Shenvi, MD PhD

Assistant Professor
Assistant Residency Director
University of North Carolina

Αφού εξέτασες ήδη τον πέμπτο ασθενή της ημέρας, μια νέα κοπέλα με χρόνιο πυελικό άλγος, δυσκοιλιότητα, και σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, είναι εύκολο να παρασυρθείς νοχελικά στην νοοτροπία (lulled into the mindset) θεωρώντας ότι το κοιλιακό άλγος δεν είναι και κανένα φοβερό πρόβλημα για να ανησυχείς. Τα πράγματα δεν είναι όμως έτσι, ειδικά μάλιστα στους υπερήλικες ασθενείς.  

Ακολουθούν 10 χρήσιμες συμβουλές που θα σε βοηθήσουν να επικεντρώσεις την προσοχή σου στον τρόπο διαγνωστικής προσέγγισης μη-τραυματικού κοιλιακού άλγους σε υπερήλικες και να αντιληφθείς για ποιο λόγο οι κλινικές παρουσιάσεις αυτού του προβλήματος είναι συχνά αβληχρές (ήπιες) με αποτέλεσμα η διάγνωση να αποτελεί πραγματική πρόκληση.

1. Το «άτυπο» είναι «τυπικό» (The atypical is typical).   

Τα φυσιολογικά ζωτικά σημεία, τα φυσιολογικά εργαστηριακά, το ιστορικό και τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης δεν είναι οπωσδήποτε καθησυχαστικά στους υπερήλικες ασθενείς. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βάλει κανείς διάγνωση στους υπερήλικες;

·       Ιστορικό: Ασθενείς με άνοια (dementia), οι όσοι βρίσκονται σε οξύ παραλήρημα (acute delirium), μπορεί να μην είναι σε θέση να δώσουν αξιόπιστες απαντήσεις στις ερωτήσεις σας, ή να περιγράψουν λεπτομέρειες για την εξέλιξη των συμπτωμάτων τους  και να πληροφορήσουν για το ατομικό χειρουργικό και παθολογικό τους αναμνηστικό. Επιπρόσθετα, το παθολογικό τους αναμνηστικό είναι συνήθως πιο πολύπλοκο σε σύγκριση με αυτό νεώτερων σε ηλικία ασθενών. Είναι πραγματικά αρκετά δύσκολο για οποιονδήποτε άνθρωπο να θυμάται τα 12 διαφορετικά χάπια που οι πιο πολλοί από τους υπηρήλικες παίρνουν κάθε μέρα, πολύ περισσότερο μάλιστα για τους υπερήλικες που συχνά έχουν και ελλείμματα νοητικής λειτουργίας.

·       Ζωτικά σημεία: Συχνά στους υπερήλικες:

o   δεν εμφανίζεται πυρετός παρά την ύπαρξη λοίμωξης  ή σήψης

o   δεν εμφανίζεται ταχυκαρδία σαν απάντηση σε άλγος ή σε υπο-ογκαιμία, λόγω ταυτόχρονης λήψης β-αποκλειστών, άλλων φαρμάκων, και εγγενούς καρδιακής νόσου.

o   Μια φυσιολογική αρτηριακή πίεση μπορεί να είναι ψευδώς καθησυχαστική. (Μια ΑΠ στο 120/80 mmHg στο ΤΕΠ μπορεί να φαίνεται θαυμάσια, αλλά αυτή η τιμή μπορεί να είναι κατά 50 mmHg, ως προς την συστολική πίεση τουλάχιστον, χαμηλότερη από την συνηθισμένη πίεση που έχουν οι υπερήλικες.   

·       Φυσική Εξέταση: Μπορεί να απουδιάζει ο πόνος ή τα εντοπισμένα συμπτώματα, Η λειτουργία της αγωγής του ερεθίσματος του πόνου μέσω των νευρικών ινών εκφυλίζεται με την ηλικία, έτσι οι υπερήλικες μπορεί να μην νοιώθουν πόνο, ή μπορεί να νοιώθουν διάχυτο αντί εντοπισμένο άλγος. Ασθενείς με ιστορικό προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων στην κοιλία μπορεί να έχουν μειωμένη αντίληψη του πόνου (decreased pain perception). Πάνω από 30% των υπερηλίκων ασθενών με έλκος πεπτικού δεν έχουν καθόλου πόνο. Σε υπερηλίκες ασθενείς με περιτονίτιδα, μόνο το 55% αναφέρει άλγος, και μόνο το 34% παρουσιάζει σανιδώδη σύσπαση κοιλιακών τοιχωμάτων.

·       Εργαστηριακά: Μπορεί να μην υπάρχει λευκοκυττάρωση παρά την ύπαρξη λοιμώξεως ή σήψης. 30% των υπερηλίκων ασθενών που χρειάζεται να υποβληθούν σε κοιλιακή χειρουργική επέμβαση δεν έχουν πυρετό ή λευκοκυττάρωση (leukocytosis). Το αναοσοποιητικό σύστημα γερνάει μαζί με το γήρας του ασθενού, με μια διαδικασία που περιγράφεται με τον όρο ανοσογήρανση (immunosenescence) και η οποία δεν είναι τόσο  ευχάριστη όσο ακούγεται.

·       Καθυστερήσεις στη θεραπεία:Οι υπερήλικες ασθενείς έχουν την τάση να παρουσιάζονται αργά στην εξέλιξη της πάθησής τους για ιατρική φροντίδα, είτε επειδή έχουν μειωμένη την αντίληψη του πόνου (pain sensation is blunted), είτε γιατί έχουν άνοια και δεν μπορούν να εκφράσουν τα συμπτώματά τους ή να καλέσουν το 166. Άλλες αιτίες μπορεί να είναι οικονομικοί λόγοι, φόβοι μήπως χάσουν την ανεξαρτησία τους, αλλά και η πραγματική ανησυχία τους ότι κάτι άσχημο συμβαίνει.

·       Μειωμένα φυσιολογικά αποθέματα (Less physiologic reserve): Λόγω μειωμένων φυσιολογικών αποθεμάτων οι υπερήλικες χάνουν την ικανότητα για αντιρρόπηση πολύ γρήγορα. Ένα νέο άτομο θα μπορούσε εύκολα να αντέξει εμέτους για μια μέρα χωρίς να μπορέσει να κρατήσει καθόλου μέσα του προσλαμβανόμενα υγρά. Ενώ αντίθετα ένας υπερήλικας στην ίδια περίπτωση, μπορεί ήδη πριν αρχίσουν οι έμετοι να είναι ελαφρά αφυδατωμένος, να λαμβάνει διουρητικά, και γενικά να είναι λιγότερο ικανός να αυξήσει την καρδιακή του παροχή προκειμένου να αντιρροπήσει την υπογκαιμία ή την απώλεια των υγρών στο διάμεσο χώρο όπως αυτό συμβαίνει στη σήψη.

2.Θεώρηση των χειρότερων ενδεχομένων πρώτα προσεγγίζοντας την διαφορική διάγνωση (Take a worst-first approach to the differential).

Υποθέστε ότι υφίσταται «καταστροφική» κατάσταση ενδοκοιλιακά μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Μια προσέγγιση με βάση τον χρόνο (time-based approach) μπορεί να είναι επιβοηθητική: Αναρωτηθείτε τι θα μπορούσε να έχει ο ασθενής που χρειάζεται άμεση παρέμβαση, και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσατε να το επιβεβαιώσετε ή να το αποκλείσετε διαγνωστικά (diagnose it or rule it out).

·       Θα μπορούσε το πρόβλημα να είναι διαχωρισμός ή ρήξη ανευρύσματος αορτής; Η χρήση πρακλίνιου υπερηχογραφήματος θα μπορούσε να είναι πολύ επιβοηθητική σε αυτή την περίπτωση.

·       Θα μπορούσε το πρόβλημα να είναι διάτρηση κοίλου σπλάγχνου (perforated viscus); Η χρήση ακτινογραφίας κοιλίας σε όρθια θέση θα μπορούσε να βοηθήσει.

·       Θα μπορούσε το πρόβλημα να είναι σήψη από μια ενδοκοιλιακή πηγή (intra-abdominal source), όπως χολοκυστίτιδα (cholecystitis), ανιούσα χολαγγειΐτιδα (ascending cholangitis), εκκολπωματίτιδα (diverticulitis), σκωληκοειδίτιδα (appendicitis) ή απόστημα (abscess); Η σκωληκοειδίτιδα ευθύνεται για το 3-4% των περιπτώσεων οξέος κοιλιακού άλγους στους ηλικιωμένους ασθενείς, οι οποίοι είναι πιθανότερο να έχουν διάτρηση σκωληκοειδούς και σχηματισμό αποστήματος, λόγω καθυστερημένης παρουσίασης για εξέταση και καθυστερημένης διάγνωσης.

3.Γνωρίστε τον χειρουργό του νοσοκομείου σας (Get to know your surgeon).

Θα τον χρειαστείτε σίγουρα γι’ αυτό πρέπει να γνωρίσετε τον χειρουργό του νσοοκομείου σας. Περίπου 50% των υπερηλίκων ασθενών με κοιλιακό άλγος εισάγονται στον νοσοκομείο, και από αυτούς 30% χρειάζεται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κατά την διάρκεια της νοσηλείας τους, ποσοστό διπλάσιο από αυτό που παρατηρείται σε νεώτερους ηλικιακά ασθενείς.

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες χειρουργικής επέμβασης σε υπερήλικες ασθενείς είναι:

·       #1 – Χολοκυστοπάθεια (Biliary disease) – και αν διαγνωσθεί παγκρεατίτιδα, σκεφθείτε τα χοληφόρα (biliary tree) επειδή οι περισσότερες περιπτώσεις παγκρεατίτιδας προκαλούνται από χολολίθους (gallstones) στου υπερήλικες

·       #2 – Απόφραξη Λεπτού Εντέρου (Ειλεός) (Short Bowel Obstruction – SBO) – με συχνότερα αίτια τα “ABC”: Συμφύσεις (Adhesions), Κήλες (Bowel herniation), και Καρκίνο (Cancer).

4.Μη βάζετε εύκολα διάγνωση εξ αποκλεισμού (Don’t diagnose a diagnosis of exclusion).

Η δυσκοιλιότητα είναι συχνή στους υπερήλικες, όπως επίσης είναι η γαστρεντερίτιδα, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS), και χρόνιο μη ειδικό κοιλιακό άλγος (non-specific chronic abdominal pain), αλλά προσέξτε μην καταχωρείτε αβίαστα στον ιατρικό φάκελο του ασθενούς τέτοιες διαγνώσεις ως τελικές, καθώς αυτές είναι διαγνώσεις εξ αποκλεισμού (diagnoses of exclusion).

5.Όλες οι περιπτώσεις πυουρίας δεν υποδηλώνουν απλές ουρολοιμώξεις (Not all pyuria is a simple UTI).

Μην επαναπαύεστε επειδή η γενική ούρων δείχνει 7 πυοσφαίρια και θεωρείτε ότι ο ασθενής που πονάει στην κοιλιά του έχει απλώς μια ουρολοίμωξη. Η σκωληκοειδίτις και άλλες εντοπισμένες φλεγμονές κοντά στην ουροδόχο κύστη μπορούν να προκαλέσουν επίσης πυουρία. Εξ άλλου η  πυουρία μπορεί να οφείλεται σε πυελονεφρίτιδα (pyelonephritis) ή νεφρικό απόστημα (renal abscess). Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάτε (κι αυτό εξ αποκλεισμού!) ότι η πυουρία μπορεί να είναι τυχαίο και μη σχετιζόμενο με την κατάσταση εύρημα (incidental and unrelated).  

6.Ειδικές περιπτώσεις (Special cases)

Συγκεκριμένα ιστορικά θα πρέπει να ενισχύον την υπόνοια διαφοροδιαγνωστικά για την ύπαρξη ειδικών παθολογικών αιτίων:

·       Ιστορικό πρόσφατου καρδιακού καθετηριασμού(cardiac catheterization) – οπισθοπεριτοναϊκό αιμάτωμα (retroperitoneal hematoma)

·       Ιστορικό επέμβασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (AAA repair) – ρήξη, διαφυγή, ή αορτο-εντερική επικοινωνία (rupture, leak, aorto-enteric fistula)

·       Ιστορικό πρόσφατης κολονοσκόπησης (recent colonoscopy) – Διάτρηση (perforation) ή ενδοκοιλιακή αιμορραγία ή αιμάτωμα (intra-abdominal bleeding or hematoma)

·       Ιστορικό κατάκλισης (poor mobility) και χρόνιας δυσκοιλιότητας (chronic constipation) – συστροφή σιγμοειδούς (sigmoid volvulus)

·       Ιστορικό διαφραγματοκήλης (hiatal hernia) – συστροφή στομάχου (gastric volvulus)

·       Ιστορικό πεπτικού έλκους (peptic ulcer) – διάτρηση έλκους ή διάβρωση και αιμορραγία (ruptured ulcer or erosion and bleeding)

·       Ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής (Atrial fibrillation) – Ισχαιμία μεσεντερίου (mesenteric ischemia)

·       Ιστορικό χειρουργικών επεμβάσεων (Prior surgeries) – Απόφραξη εντέρου ή εσωτερική κήλη (bowel obstruction or internal hernia)

·       Ιστορικό Ασκίτη (Ascites) – Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα (spontaneous bacterial peritonitis)

·       Κοιλιακό άλγος και ένα άλλο σύμπτωμα όπως θωρακικό άλγος, οσφυαλγία, έλλειμμα σφύξεων (pulse differences), άλγος άκρου, εστιακή αδυναμία, ή συγκπή – Διαχωρισμός Αορτής (Aortic Dissection)

7. Να είστε επιφυλακτικοί  σε υπερήλικο ασθενή με κοιλιακό άλγος και χωρίς ιδιαίτερα ευρήματα στην κλινική εξέταση (Be wary of a benign exam in an older patient with abdominal pain).

Αντί για επισήμανση μιας «καλοήθους» εξέτασης (εξέταση χωρίς ιδιαίτερα παθολογικά ευρήματα), σκεφθείτε τις περιπτώσεις που εμφανίζονται με πόνο δυσανάλογα έντονο σε σχέση με τα κλινικά ευρήματα της εξέτασης [POOP: Pain Out Of Proportion to exam], όπως για παράδειγμα συμβαίνει σε ισχαιμία μεσεντερίου.

Η Ισχαιμία Μεσεντερίου οφείλεται σε διάφορα αίτια:

·       50% των περιπτώσεων οφείλεται σε αρτηριακή εμβολή (συνήθως στην άνω μεσεντέριο αρτηρία)

·       15-25% οφείλεται σε αρτηριακή θρόμβωση

·       20% οφείλεται σε καταστάσεις χαμηλής παροχής (low flow states) λόγω υπότασης, αφυδάτωσης κλπ

·       5% οφείλεται σε φλεβικούς θρόμβους, λόγω υπερπηκτικών καταστάσεων (hypercoagulable states) και ιστορικό φλεβικής θρόμβωσης

8. Μια εικόνα αξίζει όσο 1000 λέξεις (A picture is worth 1000 words).

Σε υπερήλικες ασθενείς χωρίς σαφή αιτιολογία του κοιλιακού άλγους, τότε χρειάζεται να γίνει Αξονική Τομογραφία. Στην λήψη απόφασης για διενέργεια αξονικής τομογραφίας περιλαμβάνεται πάντα ο προβληματισμός για την ανάλυση της σχέσης κινδύνου / οφέλους (risk / benefit analysis).

Οι πιο σημαντικοί κίνδυνοι ή τα αρνητικά (downsides) από την διενέργεια αξονικής τομογραφίας είναι το οικονομικό κόστος και η έκθεση στην ακτινοβολία. Στους υπερήλικες η έκθεση στην ακτινοβολία δεν αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, καθώς ο κίνδυνος για να εμφανίσουν στην υπόλοιπη ζωή τους (lifetime risk) κακόηθες νεόπλασμα λόγω της ακτινοβολίας είναι μικρός.

Αντίστοιχα στην πλευρά των πλεονεκτημάτων, επειδή η πιθανότητα παρουσίας χειρουργικών αιτίων κοιλιακού άλγους είναι υψηλή, είναι πολύ πιθανόν να τεθεί διάγνωση με την διενέργεια αξονικής τομογραφίας. Για τους παραπάνω λόγους, η ανάλυση του λόγου κινδύνου / οφέλους σημαντικά ενισχύει την απόφαση για διενέργεια αξονικής τομογραφίας στον μέσο υπερήλικα ασθενή με κοιλιακό άλγος παρά στον μέσο ασθενή νεώτερης ηλικίας με το ίδιο πρόβλημα.

9.Μην μένετε προσκολημμένοι σε αυτά που σας λέει ο ασθενής (Don’t anchor to what the patient tells you).

Πόσες φορές έχετε αντμετωπίσει κάποιο ηλικιωμένο ασθενή με κοιλιακό πόνο, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι ο πόνος που νοιώθει είναι απλά «μια ελαφρά δυσπεψία» (“it’s just a little indigestion”) ή «κάτι απλά που έφαγε» (“something I ate”), και τελικά αποδεικνύεται ότι έχει πάθει Έμφργμα Μυοκαρδίου, Διαχωρισμό, ή Νεκρωτική Παγκρεατίτιδα;

Ακούστε αυτά που σας λέει ο ασθενής, αλλά μετά βγάλτε τα από το μυαλό σας, τουλάχιστον κατά την διάρκεια της αρχικής σας εκτίμησης. Από την στιγμή που έχετε διέλθει μέσα από το διαφοροδιαγνωστικό μονοπάτι απειλητικών για την ζωή καταστάσεων και καμία από αυτές δεν έχει τεκμηριωθεί, τότε γυρίστε πίσω σ’ αυτά που σας είπε ο ασθενής και δέστε αν ταιριάζουν και μπορούν να εξηγήσουν την κλινική κατάσταση που έχετε μπροστά σας.

Να είστε προσεκτικοί και να μην παρασύρεστε από αυτό που νομίζει πως έχει ο ασθενής χωρίς να εξετάζετε το ενδεχόμενο παρουσίας επικίνδυνων για την ζωή καταστάσεων που μπορεί να παρουσιασθούν κλινικά ως κοιλιακό άλγος.

10.Μπορεί να μην «φταίει» καθόλου η κοιλιά τους! (It may not be their abdomen at all!)

Κοιλιακό άλγος ή ναυτία και έμετος μπορεί να είναι οι μοναδικές εκδηλώσεις σε ένα έμφραγμα μυοκαρδίου. Για αυτό σε κάθε ασθενή με κοιλικό άλγος, σκεφθείτε αν ο πόνος μπορεί να οφείλεται σε κάποια άλλη παθολογική κατάσταση από γειτινιάζουσα προς την κοιλία ανατομική περιοχή. Μήπως η αιτία βρίσκεται στον θώρακα με χαρακτηριστικά παραδείγματα την πνευμονία, το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο ή την συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Μήπως πρόκειται στην πραγματικότητα για οσφυΪκό άλγος, ή άλγος στη νεφρική χώρα, ή προκαλείται από κάποια μεταβολική διαδικασία όπως π.χ. Διαβητική Κετοξέωση (DKA);

Επαγρυπνείτε γιατί ολοένα και συχνότερα θα καλείστε να αντιμετωπίζετε στο ΤΕΠ υπερήλικες ασθενείς με κοιλιακό άλγος!

Θυμηθείτε ότι γηριατρικοί ασθενείς με κοιλιακό άλγος συχνά έχουν δυσμενείς εκβάσεις (5% από αυτούς καταλήγουν λόγω του παρόντος προβλήματος), ενώ 22% από αυτούς θα χρειασθούν χειρουργική αντιμετώπιση.

Βιβλιογραφία (References)

  1. L. Ragsdale, and L. Southerland, "Acute abdominal pain in the older adult.", Emergency medicine clinics of North America, 2011. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21515186
  2. C. Lyon, and D.C. Clark, "Diagnosis of acute abdominal pain in older patients.", American family physician, 2006. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17111893
  3. J.P. Martinez, and A. Mattu, "Abdominal pain in the elderly.", Emergency medicine clinics of North America, 2006. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16584962
  4. C.A. Marco, C.N. Schoenfeld, P.M. Keyl, E.D. Menkes, and M.C. Doehring, "Abdominal pain in geriatric emergency patients: variables associated with adverse outcomes.", Academic emergency medicine : official journal of the Society for Academic Emergency Medicine, 1998. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9864129



--
Ανάρτηση Από τον/την Gerasklis Anthony, MD στο Rhodes General Hospital - Hellas / Emergency Department τη 6/03/2015 11:22:00 π.μ.

Xaris StamosΤου Χάρη Στάμου Ιατρού  Παθολογοανατόμου ΓΝ Ρόδου - μέλος του Ι.Σ. Ρόδου
 
Οι  διαφωνίες για το νόμο που αφορά τους επικουρικούς – επιμελητές γιατρούς (πιο συγκεντρωτικά) είναι:
 
    1)   Η κατάργηση της προϋπηρεσίας (με τον θεσμό των επικουρικών) επιφέρει αφόρητες δυσκολίες στην πλειοψηφία των συναδέλφων να συνεχίσουν να τον υπηρετούν (Διαβάστε εδώ).
 
     2)   Με την εμμονή του υπουργείου στο σύστημα επιλογής δύο ΥΠΕ και όχι συγκεκριμένων μονάδων έχουν εκτεθεί οι δυσκολίες για τους συναδέλφους (Διαβάστε εδώ). 
     Υπάρχει όμως και κάτι βασικό που μάλλον διαφεύγει των εμπνευστών του νόμου και αντίκειται στις επιδιώξεις τους. Η 2η ΥΠΕ που μετράει από Πειραιά έως Καστελόριζο και από Λήμνο έως Κάρπαθο-Βόρειο και νότιο Αιγαίο- δεν θα είναι, μάλλον, επιλογή για τους συναδέλφους (προφανής ο λόγος) με αποτέλεσμα την μη στελέχωση περιφερειακών της μονάδων. Το αποτέλεσμα: δεν θα υφίστανται μόνον τα παλιά κενά αλλά, διώχνοντας και τους συναδέλφους που εδώ και έτη υπηρετούν στα νησιά θα δημιουργηθούν και άλλα πιο σημαντικά κενά.

 

3)    Οι περισσότεροι των συναδέλφων που θίγονται με αυτόν τον νόμο ήδη υπηρετούν 2, 3 ή και παραπάνω έτη σε νοσοκομειακές μονάδες ή ΚΥ της περιφέρειας, έχοντας τα συνειδητά επιλέξει. Άρα γνωρίζουν κλινικές, τμήματα ή εργαστήρια πολύ καλύτερα από έναν νέο συνάδελφο και, έμμεσα, έχουν αξιολογηθεί ως επαρκείς  και λειτουργικοί στις υγειονομικές μονάδες που έχουν θητεύσει ως επικουρικοί επιμελητές. Συμπέρασμα όλων αυτών είναι ότι για τους γιατρούς που δέχτηκαν, στους χαλεπούς καιρούς του ΕΣΥ όταν η πλειοψηφία έφευγε εξωτερικό, να καλύψουν τα κενά στην περιφέρεια και αποδείχτηκαν άκρως λειτουργικοί στα καθήκοντά τους, ο καινούργιος νόμος, απαξιώνοντας τους πρώτα ως επιστήμονες, τους διώχνει έμμεσα, διαγράφοντας το σύνολο της προσφοράς.
 
4)      Η κατάργηση της διαφάνειας (μέσω των προκηρύξεων οι οποίες αναρτώνταν στο διαδίκτυο), πέρα από δυσλειτουργικό σύστημα (δηλ. θα τηλεφωνούν στον κάθε συνάδελφο από το υπουργείο και θα περιμένουν εκείνη την στιγμή να αποφασίσει άν θα πάει Σύρο ή Κάρπαθο?) αφήνει και πολλά σενάρια ρουσφετολογικών και βυσματικών τοποθετήσεων γιατρών και αδικίες σε βάρος ατόμων που δεν έχουν πρόσβαση σε υπουργείο ή βο(υ)λευτικά γραφεία. Το έργο το έχουμε δεί και σε όχι πολύ παλαιότερους καιρούς.
 
5)     Συνδικαλιστικά ανήκουμε (οι θητεύοντες στα νοσοκομεία) στις τοπικές ενώσεις νοσοκομειακών ιατρών, άρα και στην ΟΕΝΓΕ, η οποία περιέργως επιδοκιμάζει (από ότι μάθαμε-με  εξαίρεση ελάχιστων συναδέλφων προέδρων τοπικών ενώσεων) τα πεπραγμένα του υπουργείου για τους επικουρικούς και αφήνει την ιατρική αξιοπρέπεια έρμαιο στις διαθέσεις της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας να  χρησιμοποιεί ως «μπάλωμα» και εκβιαστικά τους επικουρικούς γιατρούς οι οποίοι και εξειδικευμένοι είναι και θητεία έχουν στο ΕΣΥ και οι θυσίες που έχουν υποστεί  (πληρώνουν δεύτερα νοίκια, αεροπλάνα, πλοία, και το κόστος της απουσίας τους από την οικογένεια) είναι δυσανάλογες με το λειτούργημα που επιτελούν.
 
Δηλώνουμε ότι εμείς (οι επικουρικοί γιατροί) θεωρούμε δικαίως ότι είμαστε ισότιμοι συνάδελφοι στο ΕΣΥ με όλους τους υπόλοιπους συναδέλφους και δεν θα δεχτούμε να γίνουμε «εργαλεία κάλυψης», προσωρινά,  των πάγιων ιατρικών αναγκών καμιάς ηγεσίας του υπουργείου υγείας. Θα επιδιώξουμε συνάντηση με το υπουργείο ΑΜΕΣΑ εκθέτοντας αντικειμενικούς προβληματισμούς και παράπονα.
 
 
Στάμος Χαρίλαος MDPhd
Ιατρός Παθολογοανατόμος
 
Επικουρικός Επιμελητής Β΄ στο ΓΝ Ρόδου 

Γράφει ο Αντώνης Γερασκλής ΤΕΠ-ΓΝΡ

 

images 2

Mark Reiter, MD, MBA, is CEO of Emergency Excellence (www.emergencyexcellence.com) and is a faculty member at the emergency medicine residency program at St. Luke’s Hospital in Bethlehem, PA


Tom Scaletta, MD, is President of Emergency Excellence and is the medical director at Edward Hospital in Naperville, IL.

Ο χρόνος άφιξης – ολοκλήρωσης διαλογής ή Χρόνος Άφιξης - Διαλογής (Door-to-TriageTime) ορίζεται ως το χρονικό διάστημα (σε λεπτά της ώρας - minutes) που μεσολαβεί από την στιγμή της άφιξης ενός ασθενούς στο ΤΕΠ μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας της διαλογής του σε κάποια από τις κατηγορίες προτεραιότητας εξέτασης, ανάλογα με την σοβαρότητα της κατάστασής του.

Η κατηγοριοποίηση των ασθενών μέσω της διαδικασίας της διαλογής σε κατηγορίες προτεραιότητας για εξέταση ανάλογα με την βαρύτητα της κατάστασής τους, γρήγορα και με ακρίβεια, αποτρέπει την παραμέληση των βαρέως πασχόντων ασθενών από τον παρατεταμένο χρόνο αναμονής για εξέταση, ειδικότερα κατά την διάρκεια περιόδων με αυξημένο φορτίο προσελεύσεων.

Ο χρόνος άφιξης – διαλογής αποτελεί κρίσιμης σημασίας ορόσημο (criticalbenchmark) επειδή ασθενείς με προβλήματα που η έκβασή τους εξαρτάται πολύ από τον χρόνο αντιμετώπισης (time-sensitiveconditions) βρίσκονται σε κίνδυνο μέχρι να εξετασθούν και να αντιμετωπισθούν. Επιπρόσθετα, καθυστερήσεις στη ολοκλήρωση της διαλογής (triagescoreassignment), είναι ενδεικτικές ελαττωματικής ή προβληματικής διαδικασίας, ή υποστελέχωσης προσωπικού στο χώρο υποδοχής και διαλογής των ασθενών στο ΤΕΠ, ή  συνδυασμού και των δύο.

Συστήματα διαλογής τριών (3)-επιπέδων κατηγοριοποίησης (Three-levelTriageSystems)ήταν τα πιο ευρέως διαδεδομένα, μέχρι την εμφάνιση των περισσότερο λεπτομερών συστημάτων πέντε (5)-επιπέδων (Five-levelTriage Systems).

Τα συστήματα διαλογής (3)-επιπέδων κατηγοριοποιούν τους ασθενείς σε ομάδες:

1.      «κρίσιμων περιστατικών» (“emergentcases”) [οι ασθενείς αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν με ασφάλεια να εξετασθούν μέχρι να βρεθεί διαθέσιμη εξεταστική κλίνη στον χώρο εξέτασης και θεραπείας του ΤΕΠ ή με άλλα λόγια οι ασθενείς αυτοί πρέπει να εξετάζοντα άμεσα κατά απόλυτη προτεραιότητα].

2.      «επειγόντων περιστατικών» (“urgentcases”) [οι ασθενείς αυτοί μπορούν με ασφάλεια να περιμένουν για λίγη ώρα μέχρι να βρεθεί διαθέσιμη εξεταστική κλίνη στο ΤΕΠ ή με άλλα λόγια οι ασθενείς αυτοί πρέπει να εξετάζονται σύντομα κατά σχετική προτεραιότητα]

3.      «μη-επειγόντων περιστατικών» (“non-urgentcases”) [οι ασθενείς αυτοί μπορούν με ασφάλεια να περιμένουν αρκετή ώρα μέχρι να βρεθεί διαθέσιμη εξεταστική κλίνη στο ΤΕΠ ή με άλλα λόγια οι ασθενείς αυτοί θα μπορούσαν να ζητήσουν ιατρική φροντίδα και σε άλλες δομές υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας όπως π.χ. Οικογενειακό Ιατρό, Κέντρο Υγείας, Τακτικό Εξωτερικό Ιατρείο κλπ]

Στην εποχή μας, πάνω από τα μισά ΤΕΠ στις ΗΠΑ εφαρμόζουν συστήματα διαλογής (5)-επιπέδων(όπως π.χ. EmergencySeverityIndex (ESI), CTAS/Canadian, Australianormodifiedversions).

Ο Δείκτης Βαρύτητας Επείγοντος [EmergencySeverityIndex (ESI)], είναι το πλέον διαδεδομένο σύστημα διαλογής (5)-επιπέδων που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ, και κατηγοριοποιεί του ασθενείς σε (5) ομάδες ή επίπεδα βαρύτητας, ως ακολούθως:

ESI-1: Βαρέως πάσχοντες ασθενείς που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση με αιμοδυναμική ή αναπνευστική αστάθεια, οι οποίοι πρέπει να εξετασθούν άμεσα από γιατρό, και που συχνά απαιτείται η εφαρμογή επεμβατικών χειρισμών για την σταθεροποίησή τους (ενδοτραχειακή διασωλήνωση, ενδαγγειακή προσπέλαση κ.λ.π.). Περιστατικά της κατηγορίας αυτής αντιπροσωπεύουν το 2% των συνολικών προσελεύσεων. Το 73% αυτών των περιστατικών εισάγεται στο νοσοκομείο.

ESI-2: Δυνητικά ασταθείς ασθενείς, οι οποίοι πρέπει να εξετασθούν σύντομα (εντός 10 min) από γιατρό, και που χρειάζεται να υποβληθούν σε παρακλινικές εξετάσεις (εξετάσεις αίματος – ακτινολογικό έλεγχο), να λάβουν φαρμακευτική αγωγή και συχνά να εισαχθούν στο νοσοκομείο. Αντιπροσωπεύουν το 22% των συνολικών προσελεύσεων και το 54% από αυτά τα περιστατικά εισάγονται τελικά στο νοσοκομείο.

ESI-3: Σταθεροί ασθενείς, οι οποίοι πρέπει να εξετασθούν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος (εντός 30 min) από γιατρό, και που χρειάζεται να υποβληθούν σε παρακλινικές εξετάσεις ή να λάβουν φαρμακευτική αγωγή, που συχνά όμως λαμβάνουν εξιτήριο. Αντιπροσωπεύουν το 39% των συνολικών προσελεύσεων και το 24% από αυτά τα περιστατικά εισάγονται τελικά στο νοσοκομείο.

ESI-4: Σταθεροί ασθενείς, οι οποίοι μπορεί να εξετασθούν σε μη επείγουσα βάση από γιατρό, που χρειάζονται ελάχιστες εξετάσεις ή θεραπευτικές παρεμβάσεις, και που αναμένεται να λάβουν εξιτήριο. Αντιπροσωπεύουν το 27% των συνολικών προσελεύσεων και το 2% από αυτά τα περιστατικά εισάγονται τελικά στο νοσοκομείο.

ESI-5: Σταθεροί ασθενείς, οι οποίοι μπορεί να εξετασθούν σε μη επείγουσα βάση από γιατρό, που δεν χρειάζονται κανενός είδους παρακλινική εξέταση ή θεραπευτική παρέμβαση, και που αναμένεται να λάβουν εξιτήριο. Αντιπροσωπεύουν 10% των συνολικών προσελεύσεωνκαι 0% από αυτά τα περιστατικά εισάγονται τελικά στο νοσοκομείο.

Σημείωση: Ο όρος «σταθεροί ασθενείς» χρησιμοποιείται πιο πάνω από την σκοπιά της πιθανότητας για επιδείνωση για το χρονικό διάστημα της αναμονής τους για να εξετασθούν από γιατρό.

Η αντιστοίχιση των κατηγοριών βαρύτητας και προτεραιότητας εξέτασης από το σύστημα (5)-επιπέδων στο σύστημα (3)-επιπέδων έχει ως ακολούθως:

·        Οι κατηγορίες ESI-1 και ESI-2 αντιστοιχούν στην κατηγορία των «κρισίμων περιστατικών»

·        Η κατηγορία ESI-3 αντιστοιχεί στην κατηγορία των «επειγόντων περιστατικών»

·        Οι κατηγορίες ESI-4 και ESI-5 αντιστοιχούν στην κατηγορία των «μη-επειγόντων περιστατικών»

Επειδή το σύστημα EmergencySeverityIndex (ESI) έχει τυποποιηθεί (standardized) και δοκιμασθεί (tested), η χρήση του επιτρέπει στα ΤΕΠ που το εφαρμόζουν, να μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους ως προς τον βαθμό της βαρύτητας των προσελεύσεων αλλά και ως προς την διακίνηση των εισαγωμένων ασθενών με βάση την χρήση των κλινών (comparedbyacuityandinpatientbedutilization).

Επιπρόσθετα, είναι δυνατόν να προβλεφθεί ο αριθμός των απαιτούμενων κλινών για νοσηλεία εισαγωμένων ασθενών λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον αριθμό των ατόμων μιας συγκεκριμένης κατηγορίας διαλογής, πριν ακόμη οι κλίνες ζητηθούν από το ΤΕΠ (predictthenumberofinpatientbedsneededbeforetheyarerequested).

Σε μια μελέτη 32,000 ασθενών στους οποίους εφαρμόσθηκε διαδικασία διαλογής σε νοσοκομεία της Ευρώπης (χρησιμοποιώντας το CanadianEmergencyDepartmentTriageandAcuityScale – CTAS), η διαδικασία ολοκληρώθηκε εντός 10 min από την στιγμή της άφιξης στο ΤΕΠ στο 85% των περιπτώσεων. Στο 98% των περιπτώσεων, η συνολική διάρκεια της διαδικασίας της διαλογής ήταν κάτω από τα 5 min. Ο χρόνος άφιξης – διαλογής κατά μέσο όρο ήταν τα 5 min,  με τον καλύτερο χρόνο στο 1 min. Επιπλέον, ο χρόνος που απαιτήθηκε για να διεξαχθεί η διαδικασία της διαλογής ήταν κατά μέσο όρο τα 4 min, με τον καλύτερο χρόνο στα 2 min.

Για την μείωση του χρόνου άφιξης – διαλογής (door-to-triagetime) απαιτείται η στελέχωση του τμήματος υποδοχής-καταγραφής-διαλογής με τον κατάλληλο αριθμό προσωπικού (Appropriatefront-endstaffing). Η στελέχωση του τμήματος με προσωπικό διαλογής (TriageStaffing) πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα για να ανταποκρίνεται σε αυξημένο φορτίο προσελεύσεων κατά την διάρκεια της πρωϊνής βάρδιας ή την χρονική περίοδο που σημειώνονται αυξημένες προσελεύσεις ασθενών στο τμήμα. Συχνά αυτό μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια αν κοιτάξει κανείς προηγούμενες τάσεις.

Πρέπει να έχουν καταρτισθεί πρωτόκολλα εκ των προτέρων, για τον τρόπο προσωρινής ενίσχυσης του προσωπικού διαλογής του τμήματος όποτε οι συνθήκες το απαιτούν παρά να σπεύδει κανείς να βρεί επιπρόσθετο προσωπικό όταν πλέον έχει συσσωρευθεί μεγάλος αριθμός ασθενών στην αίθουσα αναμονής. Βοηθητικό προσωπικό θα πρέπει να βοηθά το νοσηλευτικό προσωπικό της διαλογής (triagenurses) εκτελώντας διάφορες εργασίες που δεν απαιτούν ιδιαίτερη εκπαίδευση ή γνώση όπως π.χ. να εντοπίζει άδειες κλίνες, να ετοιμάζει τα άδεια διαθέσιμα φορεία, να παίρνει τα ζωτικά σημεία, επιτρέποντας έτσι στο νοσηλευτικό προσωπικό να είναι πολύ πιο παραγωγικό.

Μια αναποτελεσματική διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές καθυστερήσεις και αύξηση του χρόνου άφιξης – διαλογής (door-to-triagetime).

Μη-ιατρικές διαδικασίες (Νοn-patientcareprocesses) όπως π.χ. η καταγραφή της προσέλευσης του ασθενούς και το άνοιγμα ιατρικού φακέλου (registration) πρέπει να γίνονται εκ παραλλήλου με τις καθαρά ιατρικές διαδικασίες όπως είναι η διαλογή, ώστε να συντομεύεται ο χρόνος για την εξέταση και την θεραπεία των ασθενών.

Πολλά ΤΕΠ πέτυχαν να μειώσουν τον χρόνο άφιξης – διαλογής δημιουργώντας κινητές ομάδες καταγραφής και διαλογής (mobileregistrationandtriageworkstations) με εκ παραλλήλου διενέργεια καταγραφής και διαλογής δίπλα στην εξεταστική κλίνη του ασθενούς.

Κατάλληλη εκπαίδευση και καθοδήγηση μπορεί να βοηθήσει άπειρες νοσηλεύτριες στην διαδικασία της διαλογής, να γίνουν γρήγορα πολύ αποτελεσματικές στον τομέα αυτό. Συστήματα Διαλογής όπως ο Δείκτης Βαρύτητας Επείγοντος (EmergencySeverityIndex – ESI) μπορούν να διδαχθούν εύκολα και αποτελεσματικά, ειδικά με την διαδεδομένη χρήση έντυπου υλικού σαν οδηγό.

Όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν (χαμηλό φορτίο προσελεύσεων), οι ασθενείς πρέπει να οδηγούνται στον κύριο χώρο εξέτασης του ΤΕΠ κάθε φορά που υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες εξεταστικές κλίνες, παρακάμπτοντας την διαδικασία της διαλογής. Σε αυτές τις περιπτώσεις η διαδικασία της καταγραφής και της διαλογής γίνονται εκ παραλλήλου δίπλα στην εξεταστική κλίνη του ασθενούς.

Εάν όλο το νοσηλευτικό προσωπικό έχει εκπαιδευθεί στη διαδικασία της διαλογής, η διαλογή μπορεί να γίνεται σε πολλούς ασθενείς ταυτόχρονα και να ολοκληρώνεται γρήγορα, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο άφιξης – διαλογής (door-to-triagetime) καθώς επίσης και τον χρόνο άφιξης – ιατρικής εξέτασης (door-to-doctortime). Προϋπόθεση για το ανωτέρω είναι να υπάρχουν αρκετές ατομικές θέσεις εξέτασης στον χώρο της διαλογής.

Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται ο συνωστισμός στον χώρο της διαλογής – υποδοχής ειδικά σε ώρες αιχμής φορτίου πρσελεύσεων, όταν υπάρχει ένα μόνο άτομο για να διενεργήσει καταγραφή και διαλογή.

Για πολύ απλά περιστατικά υπάρχει η δυνατότητα ταχείας εκτίμησης και διεκπεραίωσης (fasttrackcases).

Ο χρόνος άφιξης – διαλογής (door-to-triagetime) είνα ένας δείκτης – κλειδί εκτίμησης της διακίνησης των ασθενών μέσα στο ΤΕΠ, και αποτελεί μια μετρήσιμη παράμετρο λειτουργικής απόδοσης (operationalmetric) του Τμήματος που πρέπει να καταγράφεται συνεχώς. Ο στόχος είναι σε κάθε ΤΕΠ να μπορεί να ολοκληρώνεται η διαδικασία της διαλογής – καταγραφής για κάθε ασθενή σε λιγότερο από 5 min.

epikoyrikoiΤου Χάρη Στάμου Ιατρού  Παθολογοανατόμου μέλος του Ι.Σ. Ρόδου

Ο κεντρικός άξονας σκέψης του υπουργείου με την κατάθεση της τροπολογίας για τους επικουρικούς γιατρούς είναι αυτός:
«Στην απλοποίηση της διαδικασίας πρόσληψης επικουρικών γιατρών στις δημόσιες δομές υγείας. Η επιλογή θα γίνεται από λίστες ανά ειδικότητα και ανά Υ.Π.Ε. βάσει ηλεκτρονικού καταλόγου, χωρίς να χρειάζεται προκήρυξη θέσης.  Με αυτό τον τρόπο θα καλύπτονται πολύ πιο έγκαιρα τα κενά που εμφανίζονται καθημερινά στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας. Μετά την ψήφιση του νόμου θα ακολουθήσει Υπουργική Απόφαση που θα καθορίζει κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την τήρηση των καταλόγων επικουρικών γιατρών και τη διαδικασία τοποθέτησής τους.»
Οι ενστάσεις είναι πολλές και ποικίλες:
1) Μέχρι τώρα μετρούσε η προϋπηρεσία του επικουρικού ως κριτήριο, μαζί με την ημερομηνία-αριθμό πρωτοκόλλου κατάθεσης των χαρτιών, για την προτεραιότητα στην κατάληψη θέσης. Αυτό καταργείται (άρθρο 2α) με άμεσο αποτέλεσμα για τους ήδη υπηρετούντες συναδέλφους (οι οποίοι σχεδίαζαν έστω και μεσοπρόθεσμα το μέλλον τους στο ΕΣΥ με αυτό το κριτήριο) να υφίσταται  πλήρη ανατροπή των στόχων τους έστω και για το επόμενο έτος. Μην ξεχνάμε ότι οι πλείστοι των συναδέλφων επικουρικών έχουν ήδη οικογενειακές υποχρεώσειςή είναι στα πρόθυρα να δημιουργήσουν οικογένεια με άμεση συνέπεια αυτού του είδους η διαδικασία (πλήρη απώλειατης προϋπηρεσίας) να τους ξαναφέρνει στο σημείο μηδέν του σχεδιασμού της επαγγελματικής και οικογενειακής τους ζωής.
2) Μέχρι τώρα το δικαίωμα προτίμησης για τον υποψήφιο επικουρικό γιατρό ήταν η επιλογή δύο Νοσοκομειακών Μονάδων. Με την τροπολογία αυτή η δυνατότητα καταργείται και στην θέση της μπαίνει δικαίωμα προτίμησης μεταξύ δύο ΥΠΕ. Εντελώς εκβιαστικό και ψυχοφθόρο, διότι με βάση τα προαναφερόμενα (οικογένεια κ.λ.π.) ο γιατρός μπορεί να τοποθετηθεί σε μέρη της επικράτειας  για τα οποία ο ίδιος δεν θα έχει εκφέρεικαμία προτίμηση, και με βάση τις τιμωρητικές ποινές από το υπουργείο (σε μη αποδοχή τοποθέτησης –άρθρο 2β) είναι καθαρά εκβιαστικός ό τρόπος επιλογής από τον συνάδελφο της θέσης.Σημειωτέον μιλάμε για ειδικευμένους συναδέλφους που μαζί με όλα τα άλλα βάρη που υφίστανται (οικογενειακά-οικονομική κρίση- δραματική μείωση του μισθολογίου ιατρών του ΕΣΥ-περικοπές και μη έγκαιρη πληρωμή εφημεριών) θα έχουν να αντιμετωπίσουν κοστολόγιο εσωτερικής μετανάστευσης στην επικράτεια-και όχι σε μέρη της επιλογής τους κοντά στην οικογένειά τους. Σημειώνω ότι η δική μου γενιά των επικουρικών έχει αποκλειστεί από τις μόνιμες προσλήψεις του ΕΣΥ από το 2011.
3) Το δικαίωμα – κίνητρο της τριετίας και της δυνατότητας συνυπηρέτησης της-ου συζύγου καταργείται (άρθρο 2γ)-άμεσο αποτέλεσμα έχει μαζί με τα προαναφερθέντα την πλήρη ανατροπή του σχεδιασμού της οικογενειακής ζωής των συναδέλφων.
4) Τα τελευταία πέντε έτη πέρασαν από την καμπούρα των επικουρικών συναδέλφων, τουλάχιστον 6 τροποποιήσεις-αλλαγές κάνοντας τα νεύρα μας  κορδόνια και αφήνοντάς μας την πεποίθηση  πλέον ότι καμία κυβέρνηση δεν νοιάζεται για την ουσιαστική και σε βάθος χρόνου αντιμετώπισητων προβλημάτων της δημόσιας υγείας (υποστελέχωση-απουσία προσλήψεων εδώ και μιά πενταετία), αλλά όλες προσβλέπουν σε αυτόν τον περίεργο και αμαρτωλό θεσμό των επικουρικών, για να δώσουν προσωρινές και εμβαλωματικές λύσεις για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Μην ξεχνάμε ότι εδώ και μια πενταετία τουλάχιστον οι επικουρικοί ιατροί, ειδικά στην περιφέρεια ΚΑΙ ειδικότερα στην νησιωτική Ελλάδα καλύπτουν ΟΧΙ έκτακτες αλλά ΠΑΓΙΕΣ ανάγκες με προσωπικό και οικογενειακό κόστος, με μόνη ελπίδα να ανοίξει κάποτε και για αυτούς η πόρτα του ΕΣΥ με προσλήψεις (και μην ισχυριστεί κάποιος ότι με την παρούσα μισθολογική κατάσταση λύνει κανένας συνάδελφος τα οικονομικά προβλήματά του- θα γελάσουμε).
ΟΧΙ άλλες έκτακτες ανάγκες. Ο κόπος που έχει καταβάλλει ο ειδικευμένος ιατρός στην ζωή του είναι πολύς και βαρύς και δεν πρέπει η εκάστοτε πολιτική ηγεσία να μας εμπαίζει με το πρόσχημα της κάλυψης δήθεν έκτακτων αναγκών στις νοσοκομειακές μονάδες ιδίως της περιφέρειας.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ:
Πρόνοια για προσμέτρηση (με οποιοδήποτε τρόπο) της προϋπηρεσίας του κάθε συναδέλφου στο ΕΣΥ και όσο το δυνατόν άνοιγμα του εύρους επιλογών των συναδέλφων χωρίς τιμωρητικές διατάξεις-λαιμητόμους.
Επιτέλους καταγραφή των ΠΑΓΙΩΝ αναγκών στην Δημόσια Υγεία και εκκίνηση των επιτακτικά αναγκαίων προσλήψεων με ακέραιο το δικαίωμα των συναδέλφων που έχουν υπηρετήσει στην περιφέρεια και ειδικά στην νησιωτική Ελλάδα να προσμετράται ο χρόνος προϋπηρεσίας τους, ως επικουρικών ιατρών, στο διπλάσιο για κατάληψη θέσης του ΕΣΥ.
Σκεφτείτε μόνον το ανάθεμα των οικογενειών μας για το λειτούργημα-επάγγελμα που επιλέξαμε και τον τρόπο συμπεριφοράς από το επίσημο κράτος σε άκρως εξειδικευμένους επιστήμονες που υπηρετούν αυτόν τον λαό από εσχατιές της επικράτειας.
ΤΕΡΜΑ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ
Στάμος Χαρίλαος MD, Phd
Ιατρός Παθολογοανατόμος
Επικουρικός στο ΓΝ Ρόδου (για τρίτη θητεία με την οικογένεια στην Αλεξανδρούπολη)

Το ποτήρι της οργής του Ιατρικού κόσμου ξεχειλίζει και ο εμπαιγμός του έχει λάβει κωμικοτραγικές διαστάσεις.


Το εμφανές έλλειμμα πολιτικής βούλησης να τεθεί τέρμα στον ευτελισμό της προσφοράς και αξιοπρέπειας του Έλληνα γιατρού, δε λέει να σταματήσει. Εδώ και δύο χρόνια το θράσος κάποιων «υπευθύνων» έναντι των λειτουργών της υγείας περισσεύει, όπου προχώρησαν και σε συσχέτιση της Ιατρικής εξέτασης για την έκδοση άδειας οδήγησης με εκείνη του ΕΟΠΥΥ.

Η διασύνδεση της ιατρικής αμοιβής με το κρατικό τιμολόγιο και το Υπουργείο Μεταφορών ήταν πολυετής με την έκδοση μεικτών παραβόλων που τώρα πλέον δεν υφίσταται.
Η αμοιβή για την πρωτοβάθμια ιατρική εξέταση καταβάλλεται από τους πολίτες απευθείας στους γιατρούς και όχι μέσω των Υπηρεσιών Μεταφορών & Συγκοινωνιών των Περιφερειακών Ενοτήτων της χώρας, όπως γινόταν μέχρι 31 Μαΐου 2013.

Υπενθυμίζω πως η αμοιβή των ιατρών γινόταν μέσω παράβολου αξίας 90 ευρώ από τα οποία τα 40 αντιστοιχούσαν στους ιατρούς (20 για τον Παθολόγο + 20 για οφθαλμίατρο) και η απόδοση τους γινόταν μετά από μήνες ή και χρόνια , ενώ τα υπόλοιπα 50 ευρώ τα εισέπραττε άμεσα το κράτος.

Επικαιρότητα